่อกระสุนกระแทก มันก็กระดอนออกไปทันที ราวกับพลังงานจลน์ถูกลดทอนลงไปมาก
สิ่งที่ทำให้หลัวโหวประหลาดใจยิ่งกว่าคือ เกือบทุกอัญมณีบนโลกไม่สามารถรับมือกับเลเซอร์พลังสูงได้ แต่โล่คริสตัลนี้ทำได้ เลเซอร์ถูกส่งกลับไปทันที โชคดีที่โล่ไม่ใช่แบบกระจกเงา แต่เป็นแบบโค้งเล็กน้อย ดังนั้นจึงไม่สะท้อนไปที่มือของโจวรุ่ยเสวีย
มีดเลเซอร์ของเผ่าไซบอร์กก็ใช้การไม่ได้
หลังวางอาวุธลงโจวรุ่ยเสวียตื่นเต้นมากพูดว่า “พี่ชาย อาวุธที่ใช้ความร้อนใช้การไม่ได้ อาวุธพลังงานจลน์ก็ทำลายไม่ได้ มีเพียงพลังงานจลน์ที่ไม่สามารถลดทอนได้หมด หากคนที่มีกำลังไม่แข็งแรงถือโล่นี้ และถูกอาวุธพลังงานจลน์สูงโจมตี เขาอาจจะถูกกระแทกปลิว และแขนที่จับโล่อาจหักจากพลังงานจลน์ที่ส่งผ่านมา”
กะทันหันโจวรุ่ยเสวียนึกอะไรขึ้นมาได้ ยื่นนิ้วชี้ผิวขาวเนียนออกมาพูดว่า “รอก่อนนะพี่ชาย ฉันรู้แล้ว ถ้าเราแกะจารึกวงเวทย์จากดาวเวทย์ลงบนโล่ จะสามารถกระตุ้นโล่พลังงานได้หรือไม่ พลังงานในหยกหนาวนี้จะถูกปลุกขึ้นมาหรือเปล่า”
หลัวโหวดีใจมากพูดว่า “ลูกน้อย คุณช่างฉลาดจริงๆ แม้จะไม่แน่ว่าจะทำได้ แต่ความคิดนี้ทำให้พี่ตื่นเต้นมาก”
พูดจบ เขาโยนโล่เข้าไปในช่องเก็บของ แล้วกอดเอวโจวรุ่ยเสวียแน่นพูดว่า “พี่อยากได้ผู้หญิง ตอนนี้อยากขึ้นไปบนเตียงหยกหนาว และเข้าไปในร่างกายอันนุ่มนวลดุจน้ำของลูกน้อย…”
โจวรุ่ยเสวียตอบสนองความต้องการของเขา แต่หลัวโหวก็ยังปูที่นอนหลายชั้น เพื่อ
