อาจจะถูกอารยธรรมสมุนไพรเหล่านี้มาเยือนก่อนก็ได้”
เทวดาสูง 1.76 เมตร รูปร่างอ้อนแอ้นบินมาที่ลานกว้างในจิตใจของหลัวโหว แล้วลอยมาหาหลัวโหว
หญิงงามชั้นเลิศแห่งตะวันออก
อีกฝ่ายแนะนำตัวว่า “เสวียนจิ่วเทียน”
หลัวโหวงงว่าทำไมถึงใช้ชื่อนี้
อีกฝ่ายยิ้มพลางกล่าวว่า เพราะในสมัยของจักรพรรดิหวงตี้ของพวกเจ้า ข้าได้สอดส่องพวกเจ้าอยู่แล้ว ข้าก็คือ “เสวียนจิ่วเทียน” ในตำนานของพวกเจ้านั่นเอง
หลัวโหวตกตะลึง แล้วหัวเราะเบาๆ “ช่างคาดไม่ถึงจริงๆ”
เสวียนจิ่วเทียนยิ้มซุกซน “หลัวโหวเธอดูไม่ประหลาดใจที่เห็นฉันเลยนะ”
หลัวโหวหัวเราะพูดว่า “จะประหลาดใจอะไรล่ะ ฉันมีความทรงจำ 40 ปีนะ แต่ก็ตื่นเต้นไม่น้อยเหมือนกัน เอาล่ะ คุณนายพลจัตวา เรามากินดื่มคุยกันดีกว่า กระเพาะของเธอคงไม่ได้เสื่อมลงด้วยใช่ไหม”
เสวียนจิ่วเทียนมองเขาอย่างสง่างาม หลัวโหวรู้สึกใจเต้น บางทีนี่อาจจะเป็นเทพธิดาเก้าสวรรค์จริงๆ ก็ได้
แต่แล้วเขาก็ได้ยินอีกฝ่ายพูดว่า “ไม่เป็นไร พวกเราไม่เหมือนกับปัญญาประดิษฐ์ ชีวิตของเรามีสีสันกว่ามาก เธอไม่เคยสังเกตเหรอ ไม่อย่างนั้น จะผ่านเวลาอันยาวนานไปได้อย่างไร”
หลัวโหวหัวเราะฮิฮิ “ทำไมวิธีพูดของเธอดูทันสมัยจังเลย”
เสวียนจิ่วเทียนถอนหายใจ “เฮ้อ พวกเธอกำลังก้าวหน้า ฉันก็ต้องก้าวหน้าด้วย แต่ไม่ใช่เรื่องพลัง พลังของฉันพัฒนาช้ามากแล้ว ฉันหมายถึงโลกทัศน์แบบที่พวกเธอชาวโลกพูดถึงน่ะ โลกทัศน์ที่ก้าวหน้าไปตามประวัติศาสตร์”
