ไม่ถ้วนตาย จิตวิญญาณนับไม่ถ้วนถูกทำลาย ฮือ อนาคตช่างมืดมน ไม่สว่างไสวและไม่มืดสนิท” ชางพูดอย่างเศร้าสร้อย
“ซาง ให้ลูกที่เหลืออีกสองคนของท่านไปที่นั่นเถอะ”
ซางหัวเราะเบาๆ “เจ้าหลัวโหวน้อยกลับนำไข่สองฟองนั้นเข้าไปในวิหาร ทำให้จิตของเสี่ยวเหยาและเสี่ยวเอียนไม่สามารถเข้าสู่ไข่ทั้งสองได้ ดังนั้นลายเวทมนตร์บนไข่จึงไม่ปรากฏ หวังว่าซิงเฉินผู้ฉลาดจะค้นพบเร็วๆ นี้”
กู่ถอนหายใจอีกครั้ง “ซิงเฉินน้อยช่างเป็นปาฏิหาริย์ของจักรวาล ฉันไม่รู้ว่าเธอถูกสร้างขึ้นโดยพลังของกฎเกณฑ์หรือไม่ ฮือ เธอยังคงหวังที่จะได้พบกับเจ้านายคนก่อนของเธอ น่าเสียดายที่หลัวโหวผู้ยิ่งใหญ่ถูกพลังของกฎเกณฑ์ส่งกลับไปยังมิติเดิมแล้ว ที่นั่นหลัวโหวผู้ยิ่งใหญ่แทบจะไม่มีโอกาสพลิกสถานการณ์ได้แล้ว”
ซางอวี่พูดอย่างเนิบช้าว่า “ในจักรวาลอันไร้ขอบเขตและกาลเวลาอันไม่มีที่สิ้นสุด มีสิ่งมีชีวิตใดบ้างที่จะดำรงอยู่ได้ชั่วนิรันดร์ หากหลัวโหวสามารถกลับไปยังห้วงเวลาดั้งเดิมของเขาได้ แม้ว่าสุดท้ายเขาจะต้องตายไป แต่อย่างน้อยก็ได้อยู่กับคนรอบข้าง ไม่ต้องหลงเร่ร่อนอยู่ในห้วงเวลานี้และค่อยๆ สูญเสียตัวตนไป… พลังแห่งความมืดพยายามจะดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์ แต่พวกมันก็รู้ดีว่าเหนือพวกมันขึ้นไปยังมีวิถีอันยิ่งใหญ่ที่ไร้ซึ่งความปรารถนา ไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึก และไร้ซึ่งความเมตตาสงสาร วิถีนั้นอาจพอจะเรียกได้ว่าได้รับความเป็นนิรันดร์ แต่น่าเสียดายที่มันไม่เคยมีจ
