ม้ที่เหมือนคริสตัลสีแดง
แผ่พลังวิเศษอย่างเข้มข้น แต่ก็ยังมีกลิ่นหอมของ “ผลไม้” อยู่
หลัวโหวอยากวิเคราะห์กับซิงเฉินว่า บนดาวแห่งการบำเพ็ญเซียน พื้นที่หนึ่งร้อยตารางกิโลเมตรในยี่สิบนาที พลังวิเศษจะเทียบเท่ากับพลังงานเท่าไหร่กันแน่
แต่ก็ไม่สามารถคำนวณได้
มองดูไข่มังกรอีกครั้ง ยังคง “หายใจ” อยู่ หลัวโหวจึงถามว่า “ซิงเฉิน ถ้าเป็นบนดาวแห่งการบำเพ็ญเซียน ไข่มังกรก็ต้องดูดซับพลังวิเศษจากฟ้าดินด้วยใช่ไหม”
ซิงเฉินบอกว่า “ไม่แน่เสมอไป พืชกับสัตว์ยังมีความแตกต่างกันมาก”
หลัวโหวก็เลยให้เจ้าผลไม้น้อยกับซิงเฉินช่วยดูแลไข่มังกร ส่วนตัวเองก็ถือผลจูจู เตรียมที่จะศึกษาค้นคว้าสักหน่อย
จากที่ท่านนักพรตดำเคยบอกไว้ ผลจูจู “มีฤทธิ์ร้อน” หากนำไปเคี่ยวกำลังกับตัวยาอื่นๆ อีกสองสามชนิด ก็จะทำให้ดูดซึมได้ง่ายขึ้น หลัวโหวคิดในใจ ชีวิตช่างมหัศจรรย์ เพียงแค่เปลี่ยนแปลงแบบนี้ ก็สามารถเปลี่ยนพลังปราณสวรรค์และปฐพีที่อ่อนโยนอย่างหาที่เปรียบมิได้ ให้กลายเป็นพลังปราณ “ร้อน” ได้
หลัวโหวมั่นใจได้เลยว่า พลังปราณที่ตัวเองบ่มเพาะรวบรวมมาหลายปีบนโลกใบนี้ ไม่สามารถเทียบได้แม้แต่เศษเสี้ยวของผลึกแก่นแท้หนึ่งก้อน หรือแม้แต่ผลจูจูที่อยู
