ซิงเฉินแค่นเสียงว่า “ก็มีเหตุผลอยู่บ้างนิดหน่อย เอาล่ะ ใกล้จะหมดแล้ว เติมเข้าไปอีก”
หลัวโหวได้เติมผลึกพลังงานลงไปแล้ว 1.5 ล้าน เท่ากับปริมาตรของอ่างไม้พอดี นั่นหมายความว่าอัตราส่วนระหว่างน้ำพุแห่งชีวิตกับผลึกพลังงานคือ 1:1 แน่นอนว่าที่ก้นอ่างไม้มีเศษผลึกหนาถึง 5 เซนติเมตรแล้ว
ตอนนี้น้ำพุแห่งชีวิตมีความข้นหนืดเหมือน “นม”
“เสี่ยวโห่วจื่อฉันกำลังคิดว่า มันจะกลายเป็นผลึกพลังงานระดับสูงขึ้นไหมนะ” ตอนนี้ ซิงเฉินพูดขึ้นมาทันที
หลัวโหวก็เงียบไปนาน แต่แล้วก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เป็นคุณหนูถังที่อยู่ข้างล่างเรียกให้เขาลงไป หลัวโหวบอกว่าพวกเธอพักผ่อนกันเองเถอะ คืนนี้ฉันจะฝึกฝนอยู่ข้างบนนี้
คุณหนูถังบอกหลัวโหวว่า ตอนนี้เพิ่งแค่ 2 ทุ่มเอง พักผ่อนเร็วขนาดนี้ทำไม บอกว่าจูเก๋อเซวียนชำแหละเสร็จแล้ว กำลังจะย่างเนื้อมังกรกิน ถ้านายไม่ลงมา ก็ค่อยว่ากันพรุ่งนี้แล้วกัน
หลัวโหวก็บอกว่าพวกเธอกินกันเองเถอะ ถึงเวลาก็หาที่นอนเอง…
พอวางสาย หลัวโหวก็พูดกับซิงเฉินว่า “จะไม่ใช่ผลึกแก่นแท้หรอกนะ”
