เมื่อมาถึงห้องโถงชั้นล่างของวังมนุษย์ จูเกอเสวียนได้ลอกหนังมังกรด้านหนึ่งออกแล้ว มังกรหนักกว่าพันตัน หลัวโหวทำได้เพียงเรียกผลไม้น้อยออกมาช่วย ภายใต้แสงสีขาวนวลของผลไม้น้อย มังกรก็พลิกตัวได้จริงๆ ภาพนี้ทำให้หลัวโหวอุทานว่า “ตอนนี้ทุกคนรู้แล้วว่าอารยธรรมระดับสูงนั้นเก่งกาจแค่ไหน ฉันฝึกฝนมาถึงระดับนี้ แต่ก็ยังสู้ผลไม้น้อยไม่ได้”
หลายชั่วโมงต่อมา จูเกอเสวียนก็ลอกหนังทั้งผืนออกมาได้ ตอนนี้มังกรดูอ่อนนุ่มชมพู
จูเกอเสวียนหัวเราะพูดว่า “อาจารย์ มังกรก็คือมังกรจริงๆ อาจเพราะตายไม่นานก็ถูกใส่เข้าไปในภาชนะมิติ เพราะดูยังสดใหม่มาก หรือไม่ก็ร่างกายของมังกรไม่เน่าเปื่อยเป็นเวลานาน ได้แล้วอาจารย์ ท่านต้องให้ภาชนะมิติฉันอีกสักหลายอัน ฉันต้องเก็บเลือดมังกรและเนื้อมังกร”
หลัวโหวหัวเราะพลางกล่าวว่า “ได้ คราวนี้เจ้าทำความดีความชอบ ฉันจะให้อะไรที่ใหญ่กว่าเดิม ต่อไปเจ้าเทพแห่งการครัวคนนี้ จะสามารถเก็บสะสมวัตถุดิบได้มากขึ้นแล้ว”
จากนั้น เขาหยิบแหวนพื้นที่เก็บของขนาด 100 ล้านลูกบาศก์เมตร 2 วง ขนาด 10 ล้านลูกบาศก์เมตร 10 วง และขนาด 1 หมื่นลูกบาศก์เมตร 100 วง
