บทที่ 242 ซากมังกรจากต่างดาว
ตอนนี้ประตูห้องหนังสือเปิดออก ปรากฏว่าเป็นเถียนจิ้ง
หลัวโหวบอกกับอวี่ว่าเดี๋ยวค่อยติดต่อกันใหม่ แล้วก็วางสาย
เขาถามว่าที่รักไปไหนมา จากนั้นก็ลุกขึ้นกอดเถียนจิ้งที่เดินเข้ามา หญิงสาวก็พูดว่า “คุณไม่ได้มอบหมายงานให้ฉันกับเสี่ยวเสวียหรอกหรือ แถมยังมีงานที่มอบหมายไว้ก่อนหน้านี้ด้วย ก็เลยยุ่งมาก”
จากนั้นก็พูดต่อว่า “ประชาชนบอกว่า ถ้าจะผลิตมนุษย์โคลนก็ต้องผลิตคนที่เก่งๆ สิ ฮิๆ บอกว่าให้ผลิตโคลนของคุณ”
หลัวโหวหัวเราะแล้วพูดว่า “เป็นไปไม่ได้ที่จะผลิตโคลนของฉัน และก็จะไม่ผลิตโคลนของชาวโลกคนไหนทั้งนั้น ตอนนั้นพวกเราจะผลิตมนุษย์โคลนที่ผ่านการผสมยีนแล้ว เธอไปบอกสถาบันวิทยาศาสตร์สหพันธรัฐว่า ฉันได้ติดต่อกับดาวเวทมนตร์ดวงหนึ่ง อีกฝ่ายให้ร่างของมังกรมา หวังว่าสหพันธรัฐจะสามารถพัฒนามนุษย์พันธุกรรมที่มียีนของมังกรได้ แล้วใช้ยีนของมันในการโคลนขนาดใหญ่”
เถียนจิ้งถามว่า “งั้นมนุษย์โคลนก็ต้องมีจุดอ่อนสิ”
หลัวโหวตอบว่า “แน่นอนว่ามี ไม่งั้นอารยธรรมระดับสูงก็คงผลิตโคลนของผู้ทรงพลังพวกนั้นออกมา จักรวาลนี้ก็คงเป็นของพวกเขาอันดับหนึ่งแล้วสิ มนุษย์โคลนจะไม่สามารถฝึกฝนได้ แต่มีพละกำลังร่างกายที่แข็งแกร่ง ในอนาคตจะกลายเป็นทหารราบพิเศษ นี่คือเหตุผลหลักที่ไม่สามารถผลิตโคลนของฉันได้ เพราะคนที่โคลนออกมาอาจจะมีแค่พลังของหลัวโหวที่ไม่ได้ฝึกฝนเท่านั้น”
เถียนจิ้งก็ร้องอยากดูร่างของมังกร หลั
