แลกเป็นเงินได้ แต่ก็นึกถึงบางอย่างขึ้นมาจึงพูดว่า “ท่านผู้อาวุโส วิชาฝึกฝนหาได้ยาก อารยธรรมของผมก่อนหน้านี้ก็มีวิชาฝึกฝนมากมายมหาศาล ผมจะให้ทั้งหมดแก่ท่าน หลังจากท่านใช้เวลาสักพักแล้วคิดว่ามันมีค่าเท่าไหร่ อย่าโกงผมนะครับ มันมีค่าเท่าไหร่ก็ให้เท่านั้น ท่านรู้ว่าตอนนี้ผมขาดเงิน ถือว่าเป็นการช่วยเหลืออารยธรรมที่มีรูปร่างเหมือนท่านก็แล้วกันนะครับ”
ท่านผู้อาวุโสหัวเราะแล้วพูดว่า “ช่วยเหลือพวกเจ้าก็ได้ แน่นอนว่าต้องอยู่ในขอบเขตที่พวกเราสามารถรับได้ ตกลง เจ้าให้ข้ามาเถอะ ข้าจะดู”
หลังจากหลัวโหวกลับมาที่คฤหาสน์ เห็นว่าสี่สาวไม่อยู่ พี่สาวและพี่สาวถังยังไม่กลับบ้าน เทียนจิ้งออกไปทำงาน โจวรุ่ยเสวียไปโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้ของประเทศต่างชาติแห่งหนึ่ง
แม้แต่หลิวเซิ่งซวินก็ออกไปกับโจวรุ่ยเสวียด้วย
หลังจากอาบน้ำและล้างหน้า หลัวโหวนอนลงบนเตียงเพื่อพักผ่อนสักครู่ พอตื่นขึ้นมาก็พบว่ามีสาวงามนอนอยู่ข้างๆ ซึ่งก็คือเทียนจิ้งที่กลับมาจากการทำงาน
ผมเหลือบมองนาฬิกา เห็นว่ายังคงเป็นเวลารุ่งสาง หลัวโหวจึงไม่ปลุกเธอให้ตื่น แล้วลุกออกจากห้องนอนไป
ผมเดินมาถึงห้องรับแขก นั่งครุ่นคิดอยู่บนโซฟา
แต่บางทีอาจเป็นเพราะเมื่อครู่เผลอทำเสียงดังรบกวนเถียนจิ้งหรือไม่ก็เธออาจจะหลับไม่สนิท พักเดียวก็เห็นเธอเดินออกมาในชุดนอนเช่นกัน
ไฟในห้องรับแขกถูกปิดไปแล้ว ไม่ใช่เพราะต้องการประหยัดไฟ แต่เป็นเรื่องของความเคยชิน
ไม่นานนัก
