บทที่ 233 จะเอาเปรียบกันไม่ได้นะครับ
โทรศัพท์จากหลินชิงชิงทำให้หลัวโหวคิดได้ว่าควรจะติดต่อ “คุณปู่ดำ” เสียที ความสามารถในการไปยังดวงดาวในระบบสุริยะอื่นได้นั้น แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่อาจทำได้ โลกของเกมจูเซียน บอสที่แข็งแกร่งที่สุดก็ไม่มีความสามารถนี้
แต่ก่อนจะติดต่อหลัวโหวก็ยังเตรียมตัวอย่างดี
เมื่อการโทรเชื่อมต่อ บุรุษชราผู้ดูมีสง่าราศีก็ปรากฏขึ้น แม้ว่าผิวของเขาจะค่อนข้างดำ แต่ทั่วร่างกายกลับมี “กลิ่นอายของเซียน”
“หนุ่มน้อย ในที่สุดเธอก็ติดต่อฉันได้แล้ว” ชายชราหัวเราะอย่างอารมณ์ดี
หลัวโหวคิดในใจ การที่ถูกอารยธรรมขั้นสูงเลือกให้เป็นพ่อค้า แน่นอนว่าไม่ใช่คนกระหายเลือด ไม่ใช่ “คนในลัทธิอสูร”
ลัทธิอสูรที่กล่าวมานี้ หมายถึงจิตใจของคนผู้นั้น เต็มไปด้วยความคิดชั่วร้ายเป็นหลัก
หลัวโหวกล่าวด้วยรอยยิ้ม “น้องสาวของผมคนหนึ่งเรียกท่านว่าคุณปู่ดำ ฮ่าๆ ส่วนผม ขอเรียกท่านว่าท่านผู้อาวุโสดำได้หรือไม่”
จากนั้นหลัวโหวก็แนะนำตัวเอง อีกฝ่ายบอกว่าชื่อเป็นเพียงรหัส ขอแค่แปลไปแล้วไม่ใช่คำด่าก็พอ
หลัวโหวเห็นด้วยอย่างยิ่ง
ทั้งสองคนต่างก็ครุ่นคิด พูดคุยกันว่าการได้พบเจอรูปร่างที่คล้ายคลึงกันในสามพันโลกเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
หลัวโหวนั้นเพราะได้รับความช่วยเหลือจากซิงเฉิน เขาจึงได้รู้จักกับอารยธรรมของมนุษย์ก่อน หากไม่ได้ซิงเฉินคงต้องอาศัยโอกาสอย่างมาก หลัวโหวคงต้องทำการค้าเป็นร้อยครั้งพันครั้งจึงจะได้พบเจอเผ่
