บทที่ 229 ผู้มีพลังสูงส่ง
เกลี่ยจากดาวเวทมนตร์ได้ติดต่อกับหลัวโหว นอกจากความประหลาดใจแล้ว เธอยังมอบ “ของขวัญต้อนรับ” ให้ด้วย ครั้งนี้ไม่เหมือนตอนที่เธอขู่กรรโชกจักรพรรดินีน้อย หลัวโหวได้รับแก่นผลึกของสัตว์อสูรมากมาย แก่นผลึกระดับสุดยอดก็มีถึงหลายสิบเม็ด เกลี่ยกล่าวอย่างรู้สึกทึ่ง “หลัวโหวแก่นผลึกเวทมนตร์ระดับสุดยอดเพียงเม็ดเดียวก็สามารถทำให้ดาวเคราะห์สั่นสะเทือนได้ แต่เมื่อเทียบกับพ่อค้าการค้าข้ามมิติแล้ว มันก็ไม่ได้มีค่าอะไรเลย ฉันให้แก่นผลึกเวทมนตร์ที่สะสมมาตลอดช่วงเวลาอันยาวนานแก่คุณไปหนึ่งในยี่สิบส่วนแล้ว และยังมีซากมังกรยักษ์อีกด้วย มีหลายสายเลือด แต่ละสายเลือดฉันให้คุณไปสองตัว หวังว่าจะมีประโยชน์กับคุณบ้างนะ ขอบคุณสำหรับยานอวกาศและสิ่งของอื่นๆ ที่คุณให้ฉัน ฉันชอบมากเลย”
แต่แล้วเธอก็กล่าวอย่างกังวลว่า “แต่ฉันรู้สึกสับสนมาก ถ้าภัยคุกคามใหญ่นั้นมาถึง อารยธรรมของพวกเราจะไปทางไหนดี ถ้าอาศัยเพียงแค่เวทมนตร์ เนื่องจากดาวเคราะห์ของเราอยู่ในเขตชายขอบของแถบโฟตอน แม้ว่าเราจะอยู่ในบริเวณนี้ตลอดไป แต่เนื่องจากความหนาแน่นของธาตุเวทมนตร์ไม่สูงมากนัก ดังนั้นเวทมนตร์ของเราเมื่อเทียบกับอารยธรรมเวทมนตร์ที่แข็งแกร่งกว่า ก็ยังมีข้อจำกัดอยู่มาก เราไม่สามารถพึ่งพาเทคโนโลยีได้ ถ้านำเทคโนโลยีเข้ามา เผ่าพันธุ์มากมายในอารยธรรมของเราก็จะค่อยๆ หายไป แต่ถ้าไม่มีเทคโนโลยี เราก็ไม่มีทางออกจากดาวเคราะห์ดวงนี
