คระ ยักษ์ มังกร นางเงือก แม้แต่ชาวนรกก็จะพากันสูญพันธุ์ เหลือไว้อาจมีเพียงมนุษย์เท่านั้น ดังนั้นฉันจึงต้องเก็บความลับนี้ไว้จากสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาทั้งหมดบนดาวเคราะห์ของเรา”
หลัวโหวก็ถอนหายใจเช่นกัน เขาไม่สงสัยในคำพูดของเกลี่่ เพราะดาวเคราะห์ที่มหัศจรรย์เช่นนี้ ย่อมต้องมีความพิเศษของมัน
หลัวโหวพยักหน้าแล้วถามต่อว่า “แล้วอย่างงี้ ฝ่าบาททรงทราบถึงความลี้ลับที่แท้จริงของเวทมนตร์หรือไม่ ทราบเรื่องอารยธรรมขั้นสูงหรือเปล่า”
พระนางเกลี่มองด้วยความกังวล แล้วยอมรับว่า “ดินแดนของเราอาบแสงเวทมนตร์มาโดยตลอด แต่กระนั้น บริเวณชายขอบนั้นกลับไม่ได้เข้มข้นเท่าไหร่นัก นั่นจึงเป็นเหตุผลที่แม้แต่ผู้แข็งแกร่งที่สุดในแดนเราก็ยังไม่อาจฝ่าชั้นบรรยากาศออกไปได้ ส่วนเรื่องอารยธรรมขั้นสูง ข้ารู้มาบ้าง พวกเขานั้นเปรียบได้ดั่งพระเจ้าที่เหล่าผู้ศิราเชื่อกัน”
หลัวโหวกล่าวว่า “แต่นี่ฝ่าบาทก็มอบของใช้จำเป็นมาให้พวกเรามากมาย ถ้าของพวกนี้หายไป ฝ่าบาทจะทรงอธิบายกับเหล่าราษฎรว่าอย่างไร”
พระนางเกลี่ยแย้มยิ้ม “เช่นนั้น เจ้าอธิบายกับคนบนโลกของเจ้าว่าอย่างไรเล่า”
หลัวโหวตอบว่า “ผู้คนต่างก็รู้ว่าข้าเป็นพ่อค้าขายของข้ามมิติ พวกเราก้าวหน้าทั้งในด้านพลังปราณและวิทยาการ ดังนั้น เมื่อต้องเผชิญกับภัยคุกคาม พวกเราก็จะมีทั้งผู้แข็งแกร่งจากการฝึกฝนและนักรบจักรกลที่เหนือมนุษย์ ฝ่าบาทน่าจะเคยได้ยินเรื่องอารยธรรมที่สูงส่งนั้น พวกเขา
