างกายของซิงเอ๋อร์สะอาดผิดปกติ
หลัวโหวให้เธอกินอาหารบนโลก แต่เธอปฏิเสธอย่างสุภาพ “ไม่ได้ กระเพาะอาหารและส่วนอื่น ๆ ของร่างกายของฉันคุ้นเคยกับวิธีการกินของฉันแล้ว ถ้าฉันเปลี่ยนมากินอาหารของคุณ ฉันจะรู้สึกไม่สบายตัว”
เมื่อเห็นเช่นนั้น หลัวโหวก็ไม่ได้บังคับอีกต่อไป
ที่โต๊ะอาหาร พี่สาวถังกล่าวว่า “ซิงเอ๋อร์ เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าอื่นได้ไหม”
แน่นอนว่าได้
ดังนั้น หลังอาหารเสร็จ พี่สาวถังและหลัวเสวียนก็ไปยุ่งกับการเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ซิงเอ๋อร์ เทียนจิ้งช่วงนี้ยุ่งมาก กินข้าวเสร็จก็เตรียมพักผ่อนสักครู่ โจวรุ่ยเสวียจึงพูดว่า “พี่ชาย พวกเราก็ต้องเปลี่ยนชุดด้วยนะ อีกสองวันสหพันธ์ก็จะก่อตั้งแล้ว คุณต้องเข้าร่วมด้วย”
หลัวโหวพูดว่า “ฉันล่ะ ใส่ชุดเจไดไหม เธอไปแจ้งลูกศิษย์ทุกคนว่า ต่อไปนี้คนของสำนักเทียนหยุนออกไปธุระ ถ้าเป็นงานราชการ ต้องใส่ชุดที่มีเสื้อคลุมยาวแบบนั้น แน่นอน ในการออกแบบต้องไม่เหมือนกับชุดเจไดด้วย การออกแบบก็ให้เธอจัดการ วัดตัวลูกศิษย์ให้ดี กำหนดรูปแบบ แน่นอนสีสันก็อาจหลากหลายได้บ้าง แต่ต้องไม่ฉูดฉาด ต้องเรียบง่าย สง่างาม ดูดี แต่ก็ต้องไม่เรียบจนดูหม่นหมอง เหมือนไม่ได้ซักมานาน”
โจวรุ่ยเสวีย พอได้ยินก็ดีดนิ้วด้วยความดีใจพูดว่า “โอเค พี่ชาย งั้นคุณต้องดูเท่แน่ๆ ตอนนั้นอย่าใส่แว่นกันแดดนะ เชื่อในรสนิยมของฉันสิ”
หลัวโหวตอนนี้รู้สึกว่าคนข้างกายช่างดีจริงๆ ช่างมีอารมณ์ความรู้สึก จึงโอยโจวรุ่ยเส
