บทที่ 214 สมบูรณ์แบบ
ซิงเฉินรู้ว่าหลัวโหวกำลังสงสัย จึงอธิบายว่า “การพัฒนาของเทคโนโลยีมีกฎของมันเอง ระดับความก้าวหน้าที่ว่า หมายถึงการคำนวณตามกฎการพัฒนาปกติ ถ้าอารยธรรมใดอารยธรรมหนึ่งได้รับการสนับสนุนอย่างมากจากอารยธรรมขั้นสูง การพัฒนาจากอารยธรรมระดับกลาง-ต่ำ ไปสู่อารยธรรมระดับกลาง-สูง อาจใช้เวลาไม่ถึง 5,000 ปี อาจจะแค่ 50 ปีก็เสร็จแล้ว นี่คือการพัฒนาแบบก้าวกระโดด แต่ถ้าอยากพัฒนาไปสู่อารยธรรมขั้นสูง ในระหว่างนี้จะมีอุปสรรคที่ยากจะก้าวข้าม อุปสรรคนี้คืออะไร ตอนนี้เธอไม่จำเป็นต้องรู้หรอก อนาคตเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ก็จะรู้เอง”
หลังจากถามคำถามไปเรื่อยเปื่อย หลัวโหวก็หัวเราะแล้วพูดว่า “ซิงเอ๋อร์อยู่ที่นี่เถอะนะ อย่ามองฉันด้วยสายตาเย็นชาแบบนั้นสิ ฉันเป็นถึงผู้ยิ่งใหญ่แห่งจักรวาลในอนาคตนะ อารยธรรมของคุณอาจต้องพึ่งฉันช่วยก็ได้ ฉันอาจจะทำให้อารยธรรมของคุณกลับมามีความหวังในการวิวัฒนาการอีกครั้งก็ได้นะ”
หลัวโหวพูดจาเหลวไหล แต่ได้ยินซิงเฉินพูดเสียงเย็นชาว่า “เจ้าลิงน้อย พูดอะไรก็ดูคนพูดด้วยสิ ถ้าเธอไปพูดแบบนี้กับผู้ยิ่งใหญ่ คำพูดของเธออาจกลายเป็นจริงก็ได้ รู้ไหม อีกอย่าง สำหรับอารยธรรมบางอารยธรรม เธอก็ไม่ควรพูดพล่อยๆ ฮึ่ม คำพูดเมื่อกี้นี้ ซิงเอ๋อร์ได้ยินเข้าแล้ว มันจะรายงานไปยังสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาของมัน ถ้าในอนาคตเธอได้เป็นผู้ยิ่งใหญ่จริง ๆ เธอก็ต้องรับผิดชอบกับคำพูดของตัวเองในวันนี้ ฮึ่ม
