บทที่ 212 แลกเปลี่ยน
หลัวโหวเองก็ดีใจมากเช่นกัน เฟิงซิงจือบอกเขาด้วยสีหน้าตื่นเต้นว่า “ติดต่อผู้ซื้อได้แล้ว…”
ครั้งนี้เป็นเรื่องเซอร์ไพรส์อย่างแท้จริง!
ตู้คอนเทนเนอร์ขนาด 10,000 ลูกบาศก์เมตร ขายได้ถึง 60,000 ชิ้น ราคาเฉลี่ย 900,000 เหรียญคริสตัล!
หลัวโหวหัวเราะชอบใจ ถามเฟิงซิงจือว่าทำไมถึงมีอารยธรรมระดับกลางที่ร่ำรวยขนาดนี้ได้
เฟิงซิงจือพูดอย่างตื่นเต้น “ไม่ใช่แค่หนึ่งเดียว แต่เป็นห้าอารยธรรมที่ผมพัฒนาขึ้น พวกเขาแต่ละคนพัฒนาเพิ่มขึ้นอีกหก รวมกันเป็น 30 อารยธรรม เฉลี่ยแล้วแต่ละอารยธรรมต้องการ 20,000 ชิ้น เฉลี่ยแล้วก็ไม่ได้มากมายอะไร”
หลัวโหวพึมพำ “นี่มันไม่ใช่การขายตรงแบบที่ว่ากันบนโลกเหรอ?”
เฟิงซิงจือถามว่าการขายตรงคืออะไร หลัวโหวจึงต้องอธิบายให้เขาฟัง เฟิงซิงจือพยักหน้าไม่หยุด “ใช่ ๆ คล้าย ๆ กับที่นายพูด”
ใช้เวลากว่าชั่วโมง หลัวโหวส่งมอบตู้คอนเทนเนอร์ขนาด 10,000 ลูกบาศก์เมตร จำนวน 60,000 ชิ้น ได้รับเหรียญคริสตัล 378,000 ล้านเหรียญ!
ส่วนเฟิงซิงจือได้รับส่วนแบ่ง 1,080 เหรียญคริสตัล ส่วนแบ่งของอารยธรรมอื่น ๆ อีก 30 แห่งอยู่ที่ 540 เหรียญคริสตัล
หลัวโหวดีใจมาก จึงพูดว่า “ท่านเฟิง ท่านทำงานหนักมาก ท่านต้องการเหรียญคริสตัล 20 ล้านเหรียญ ผมให้ท่านฟรี ๆ 5 ล้านเหรียญ ที่เหลืออีก 15 ล้านเหรียญ ขายให้ท่านในราคา 40 ล้านเหรียญคริสตัลต่อชิ้น เป็นอย่างไร?”
เฟิงซิงจือหัวเราะ “หลัวโหว นายนี่มันพ่อ
