ห้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ระหว่างทางนั้นเงียบสนิท จนกระทั่งพอลเป็นคนแรกที่ทำลายความเงียบในที่สุด
“ผมขอโทษ ผมขอโทษที่ไม่ได้บอกอะไรคุณเลย” พอลพูด
หมอยังคงวิ่งนำหน้าไปโดยก้มหน้าลง
“อย่างน้อยคุณก็น่าจะบอกผมว่าคุณยังมีชีวิตอยู่ นั่นคือทั้งหมดที่ผมอยากรู้”
“ผมรู้” พอลตอบ “ผมขอโทษ เฮย์ลีย์ ผมเป็นพ่อที่แย่มาก”