าก็เข้ามาเกี่ยวข้อง ข้าคิดว่าท่านจะไม่ยอมออกจากปราสาทเสียอีกนะท่านผู้เฒ่า” โรวากล่าว “เอาล่ะ ดูเหมือนว่าเราจะข้ามจากขั้นตอนที่สามไปถึงขั้นตอนที่สิบเลยทีเดียว เรื่องนี้ยังไงก็ต้องเกิดขึ้นในที่สุด” เขากำหมัดแน่นและทุบลงบนมืออีกข้าง ทุกครั้งที่ทำก็เกิดเสียงดังสนั่น
“เอ็ดเวิร์ด!” ทิมมี่ยังคงร้องไห้ไม่หยุด เขายังคงร้องเรียกชื่อเอ็ดเวิร์ดตั้งแต่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขา นั่นคือตอนที่ดไวท์ตระหนักได้ว่าร่างของเอ็ดเวิร์ดยังอยู่ในระยะการโจมตีของพวกเขา เขารีบเข้าไปคว้าร่างนั้นและกลับมายังที่ที่คนอื่นๆ อยู่
เมื่อวางร่างลงบนพื้น ทุกคนก็เห็นร่างไร้ศีรษะของเอ็ดเวิร์ด แม้ศีรษะจะไม่ได้หายไปไหน แต่มันกลับไปอยู่ในอกของเขาเอง เขาตายแล้ว และไม่มีทางกลับมาได้อีก
‘จะเกิดอะไรขึ้นกับตระกูลที่สิบหากไม่มีท่าน เอ็ดเวิร์ด?’ ดไวท์คิด ‘ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่ท่านจะจากพวกเขาไปเลย’
ตระกูลที่สิบยุ่งเหยิงอยู่แล้วก่อนหน้านี้ และมีหลายครั้งที่สภาคิดจะเลือกผู้นำคนใหม่ แต่เอ็ดเวิร์ดคือสิ่งที่ยึดเหนี่ยวทุกอย่างไว้ด้วยกัน เขารู้ถึงวิถีของแวมไพร์และวิธีการที่แวมไพร์ประพฤติ เมื่อเขาจากไป ใครเล่าจะสามารถนำตระกูลที่แตกแยกนี้ได้?
ราชาถอดฉลองพระองค์คลุมสีขาวอันสง่างามออก วางลงบนพื้น เผยให้เห็นชุดเกราะแปลกตาที่แผ่พลังออกมา ส่วนอกเป็นสีดำ แต่ลวดลายบนนั้นดูคล้ายใบหน้าปีศาจที่สลักอยู่ด้านหน้า และมีดวงตาสีแดงเรืองแสงสองดวงอยู่ใกล้บริเวณ
