ยะยาวเท่านั้น เพราะในไม่ช้า พวกคลั่งก็มาถึงตำแหน่งของแวมไพร์ การต่อสู้ระยะไกลได้กลายเป็นการต่อสู้ระยะประชิด
พวกคลั่งพุ่งเข้ามาชนศัตรู และใช้กรงเล็บที่แข็งแรงขุดเข้าไปในเกราะ แวมไพร์บางคนกรีดร้อง และถ้าไม่ใช่เพราะชุดเกราะสัตว์อสูร พวกเขาคงตายไปแล้ว
ถึงกระนั้น มันก็แปลกที่เป้าหมายของพวกคลั่งไม่เคยเป็นตัวแวมไพร์เองเลย สายตาของพวกมันจะมองไปรอบๆ และพวกมันจะมองตรงไปยังหมอกอยู่ตลอดเวลา
‘พวกมันตามหานักเรียนคนใดคนหนึ่ง’ ลีโอคิด
รีบเร่ง เขาฟันพวกคลั่งสองสามตัวที่กำลังกลิ้งอยู่บนพื้น และกลับไปช่วย
“ฉันมองไม่เห็นอะไรเลยในหมอกนี้ เกิดอะไรขึ้น?” ใครบางคนถาม
“อยู่ที่นี่แหละ แล้วเราจะปลอดภัย” อีกคนตอบ
“เขาพูดถูก เราต้องเชื่อใจพวกเขา” เอมี่กล่าว
กลุ่มนักเรียนอยู่ห่างจากแนวรบเล็กน้อย แต่ก็ยังใกล้พอที่จะได้ยินรายละเอียดทุกอย่างที่เกิดขึ้น พวกเขาได้ยินเสียงกรีดร้อง เสียงคำราม เสียงร้องด้วยความเจ็บปวด และเสียงสบถ นักเรียนบางคนรู้สึกขอบคุณที่มองไม่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นข้างนอก
“ทุกคนเตรียมพร้อม!” เอรินพูดขึ้นมาทันที ซึ่งทำให้คนอื่นๆ ตกใจ นั่นหมายความว่าพวกเขากำลังจะถูกโจมตีงั้นหรือ?
เธอรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก และเธอไม่อยากบอกคนอื่นๆ ด้วย แวมไพร์ต่อสู้อย่างยอดเยี่ยม ฆ่าพวกคลั่งไปมากมายในกระบวนการ แต่สุดท้ายพวกมันก็มีจำนวนมากเกินไป และพวกมันแข็งแกร่งและเร็วกว่าแวมไพร์
วินาทีที่มันกลายเป็นการต่อสู้ระยะประชิ
