งเป็นแวมไพร์ได้ไม่นาน”เอ็ดเวิร์ดกล่าว“แต่ผมไม่เคยเห็นคุณบริโภคเลือดเลยอย่างน้อยก็ไม่เคยเห็นต่อหน้าทุกคน”
“ผมควบคุมความกระหายเลือดได้ดี”ลีโอตอบ“ตอนแรก ผมคิดว่าความหิวจะทำให้ผมอ่อนแอลงอย่างไรก็ตาม ผมก็พบในไม่ช้าว่ามันกลับทำให้การโจมตีของผมแข็งแกร่งขึ้นแม้ว่าการกระทำในจิตใจจะป่าเถื่อนขึ้นสำหรับบางคน”
มันเป็นความจริง ยิ่งแวมไพร์หิวมากเท่าไหร่ความสามารถของพวกเขาก็จะอ่อนแอลงแต่ความแข็งแกร่ง ความเร็วและค่าสถานะทั่วไปก็จะดีขึ้นสิ่งเดียวที่ได้รับผลกระทบอีกอย่างคือความสามารถในการฟื้นฟูของพวกเขา
“คุณควรระวัง”เอ็ดเวิร์ดกล่าว“ถ้าไปไกลเกินไปคุณอาจกลายเป็นหนึ่งในสัตว์ร้ายคลั่งเหล่านั้นได้อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่คุณกลายเป็นแบบนั้นเพราะขาดเลือด ไม่ใช่เพราะการเสพติดคุณก็ไม่น่าจะมีปัญหา”
สิ่งที่เอ็ดเวิร์ดกำลังกล่าวถึงคือร่างอีกร่างหนึ่งของแวมไพร์ร่างของพวกดูดเลือด
“ไม่เป็นไรครับ ผมไม่มีปัญหาในการควบคุมความหิวอีกต่อไปแล้วตอนนี้ผมสามารถอยู่ได้เป็นเดือนโดยไม่ต้องการเลือดเลย”
“อะไรนะ?”เอ็ดเวิร์ดตอบอย่างตกตะลึงเขารู้ว่าแวมไพร์สามารถเลิกติดเลือดได้แต่การที่จะทำได้ถึงขั้นอยู่ได้โดยไม่ต้องใช้เลือดต้องใช้เวลาหลายปี“ทำได้ยังไง?”
ลีโอลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะให้คำตอบ
“มันคือปราณวิชาพิเศษที่ผมฝึกฝนผมสามารถใช้มันเพื่อควบคุมการกระทำบางอย่างในจิตใจและร่างกายได้”
อีกครั้งที่ลีโอพูดถึงการใช้ปราณและดูเหมือนว่ามันจะทำอะไร
