วยความโกรธของเขา
“ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมเธอถึงทำตัวแบบนี้” นิคูกล่าว “เป็นเพราะแซนเดอร์ยืนอยู่ข้างหลังเธอใช่ไหม? ฉันได้ยินมาว่าเขาเคยเป็นนักเรียนที่มีอนาคตไกลที่สุดของโรงเรียน และยังได้รับเชิญให้เข้าร่วมตระกูลที่หนึ่งด้วย ฉันได้ยินมาว่าเธอได้ย้ายไปอยู่ตระกูลที่สิบ เธอถูกลดตำแหน่งให้เป็นแค่พี่เลี้ยงเด็กงั้นเหรอ? จะดีที่สุดถ้านายทำให้ผู้หญิงของนายหุบปากซะ!”
คำพูดเหล่านั้นทำให้อามี่โกรธจัดเช่นกัน
“นายว่าไงนะ ไอ้เด็กขี้มูกโป่ง!” เอมี่ตะโกนกลับ “พวกเราไม่ต้องการการอนุญาตจากเขาเพื่อพูด พวกเราพูดเองได้ ดูนายสิ เอรินพูดถูก นายมันก็แค่เด็ก นายเลิกดูดนมแม่แล้วหรือยัง?!”
แซนเดอร์กังวลว่าเอรินอาจจะทำเกินไป แต่เขาไม่คิดแม้แต่วินาทีเดียวว่าคนที่เขาต้องควบคุมจริงๆ คือเอมี่
ทายาทคนอื่นๆ ที่ยืนอยู่ข้างหลังนิคูเริ่มหัวเราะเยาะกับคำพูดเหล่านั้น และสิ่งนี้ยิ่งทำให้นิคูโกรธมากขึ้น
“มาดูกันว่าใครจะหัวเราะทีหลัง” นิคูกล่าว
ก่อนใคร เอรินรู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น เธอสามารถบอกได้ด้วยความสามารถของเธอ การเปลี่ยนแปลงในออร่าของเขากลายเป็นก้าวร้าวและมันกำลังพุ่งออกมาข้างหน้าเขา วินาทีต่อมาเขาก็เคลื่อนไหวแล้วโดยยื่นมือออกไป
“เอมี่!” แซนเดอร์ตะโกน ซึ่งอยู่ใกล้เธอที่สุด เขาดึงเธอกลับออกไปให้พ้นทาง และพุ่งเข้าชกนิคู แต่เมื่อเทียบกับความเร็วของนิคู ดูเหมือนว่าหมัดของแซนเดอร์กำลังเคลื่อนไหวช้าๆ
นิคูก้มหลบและเตะกวา
