วยเขาได้!” เธอยังคงสะอื้นต่อไป
นั่นคือความหวังสุดท้ายของเธอ หวังว่าคัซจะพูดผิดเกี่ยวกับสิ่งที่เธอพูด ควินน์คุกเข่าลงและดึงผ้าคลุมออกเพื่อดูสิ่งที่อยู่ข้างใต้ มันคือร่างที่เต็มไปด้วยเลือดของบลิป เขาหลับตาลงและคลุมผ้ากลับไป
“ฉันขอโทษ… ฉันขอโทษที่ฉันไม่ได้อยู่ที่นี่ ฉันไม่สามารถชุบชีวิตคนตายได้” ควินน์พูดเบาๆ
เธอก้มหน้าลงอีกครั้งและยังคงสะอื้น ควินน์เดินเข้าไปหาเธอ หวังว่าจะปลอบใจเธอได้บ้าง
“อย่าเลย ได้โปรดควินน์ ไปให้พ้นเถอะ ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่ความผิดของนาย หรือของเฟ็กซ์ แต่ตอนนี้ฉันมองหน้านายไม่ได้จริงๆ ไม่ใช่ตอนนี้” ลินดาพูด
ควินน์เข้าใจและตัดสินใจปล่อยเธอไว้ เธอเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งมาก และมันทำให้ใจเขาเจ็บปวดที่เห็นเธอเป็นแบบนี้ แต่แล้วเขาก็เริ่มสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น? บลิปไม่ได้ติดพิษตั้งแต่แรก
เมื่อนึกถึงภาพของบลิปในใจ มีบางอย่างที่เขาเห็นที่คอ มันคือรอยกัดสองรอย ทันใดนั้น จิตใจของควินน์ก็อยากจะโทษคัซ และเมื่อเดินกลับไปหาพวกเขา พลังงานแปลกๆ ก็เอ่อล้นออกมาจากตัวเขา
เขาพอแล้ว ถ้าคัซอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ เขาก็ไม่แน่ใจว่าจะยับยั้งตัวเองได้หรือไม่ในครั้งนี้ แม้แต่ถุงมือของเขาก็ถูกปกคลุมด้วยเงาประหลาดแล้ว
“ควินน์ ไม่ใช่คัซ” พอลพูด เมื่อเห็นแววตาของเขา
เมื่อได้ยินดังนั้น เขาก็เริ่มคิดถึงสิ่งที่ลินดาพูด เกี่ยวกับที่เธอบอกว่าเธอไม่ได้โทษเขาหรือ ‘เฟ็กซ์’ สำหรับเรื่องนี้ ความโกรธเริ่มสงบลง
