ภายในห้องฝึกซ้อม เดนนิสถูกวางไว้ที่ด้านหนึ่งของห้อง ทางด้านขวาของทางเข้าชิดผนัง เขายังคงหลับอยู่ แต่ก็ยังมีชีวิตอยู่ ส่วนเนทนั่งพิงผนังด้านหลัง ศีรษะของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ และบางครั้งเขาก็แสดงสีหน้าเจ็บปวด
เฟ็กซ์มองดูเขาก็รู้ว่าเขากำลังต่อสู้กับบางสิ่งบางอย่างภายในตัว ในขณะที่ตัวเฟ็กซ์เองก็พิงผนังอีกด้านหนึ่ง ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับเนท พวกเขาตัดสินใจอยู่ห่างจากกัน หากมีอะไรเกิดขึ้น อย่างน้อยพวกเขาก็มีเวลาสองสามวินาทีในการตอบสนอง
เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า และมันรู้สึกเหมือนเป็นการทรมาน ไม่เพียงเพราะพวกเขากำลังเจ็บปวดทางร่างกาย แต่เพราะพวกเขาไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าจะได้มีชีวิตอยู่ถึงวันพรุ่งนี้หรือไม่ ทั้งเนทและเฟ็กซ์เป็นคนที่แข็งแกร่งที่อยากจะทำอะไรบางอย่างเพื่อเพิ่มโอกาสให้ตัวเอง แต่สิ่งที่พวกเขาทำได้มีเพียงแค่นั่งรอเวลาผ่านไปเท่านั้น
เนทเริ่มไออีกครั้ง เขาไอแบบนี้หลายครั้งขณะอยู่ในห้อง แต่ละครั้งดูเหมือนจะแย่ลงเรื่อยๆ และรูปลักษณ์ของเนทก็เปลี่ยนไปตามไปด้วย อาการไอแย่ลงจนเขาต้องลุกขึ้นยืนและใช้มือยันตัวเองกับผนัง ในที่สุดเขาก็อาเจียนออกมา และเห็นเลือดสีแดง
‘ใช่แล้ว ทรมานฉันให้มากกว่านี้ด้วยการเอาเลือดมาวางตรงหน้า’ เฟ็กซ์คิด
“เฟ็กซ์ ฉันไม่ไหวแล้ว…อีกต่อไปแล้ว นายต้องทำให้ฉันสลบ ทำให้ฉันสลบเดี๋ยวนี้!” เนทตะโกน
เมื่อนึกถึงความแข็งแกร่งของเดนนิสก่อนหน้านี้ และในขณะที่เฟ็กซ์ยังมีแรงอยู่ เขาก็ไม่จำ
