อดชีวิตจากเหตุการณ์แบบนี้
เมื่อเขามองไปข้างหน้า เขาก็เห็นเด็กคนหนึ่งกับแม่กำลังแอบมองอยู่ตรงมุม
“ไม่ต้องกลัว ฉันไม่ทำร้ายพวกเธอหรอก” ซิลพูดพลางเดินเข้าไปหา “ฉันทำร้ายเฉพาะคนที่โจมตีฉันเท่านั้น”
ถึงกระนั้น เมื่อซิลเข้าไปใกล้ ทั้งคู่ก็วิ่งหนีไป เขารู้สึกขอบคุณที่คนอื่นๆ วิ่งหนีไป เพราะการควบคุมของเขากำลังหลุดลอยไปทีละน้อย เมื่อความเจ็บปวดเริ่มเข้าครอบงำ ถึงกระนั้น เขาก็มีเป้าหมายอยู่ในหัว เขาจะช่วยควินน์ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น และการมุ่งมั่นนี้ทำให้เขาสามารถปิดกั้นความเจ็บปวดและใช้ความสามารถของเขาได้
เมื่อเข้าไปในฐาน ซิลค้นหาแล้วค้นหาอีกจนกระทั่งในที่สุดเขาก็พบควินน์ เขามองเห็นควินน์อยู่บนลัง ในขณะที่แมนทิสนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเขา
‘นี่มันอะไรกัน การควบคุมจิตใจหรือเปล่า? ฉันขยับขาไม่ได้’ แมนทิสคิด ‘แต่มันเป็นไปไม่ได้ ฉันเคยเห็นความสามารถเงาของเขาแล้ว นี่ไม่ใช่สิ่งที่ใครควรจะทำได้ ถ้าฉันไม่หลุดพ้น ฉันจะต้องตายแน่’
“ฉันจะหยุดพิษได้ยังไง?” ควินน์ถาม
เมื่อได้ยินคำถามนี้ สีหน้าหวาดกลัวที่อยู่บนใบหน้าของเขาก็หายไป เขารู้สึกเหมือนตกใจมากกว่า แต่ตอนนี้เขากำลังคิดอย่างมีสติ เขาสามารถพลิกสถานการณ์ทั้งหมดได้
“ดูเหมือนว่าสถานการณ์จะยังไม่พลิกผันเสียที” แมนทิสตอบ “แม้ว่าฉันจะเป็นคนที่นั่งคุกเข่าอยู่ที่นี่ แต่ฉันคือกุญแจสำคัญทั้งหมด นายต้องการฉัน เพื่อนของนาย พิษจะยังคงส่งผลต่อร่างกายของพวกเขาต่อไป จ
