้ว่านายจะต้องมีวิธีที่จะมาที่นี่ได้โดยผ่านคนพวกนั้นทั้งหมด”
“แมนทิส นายจะช่วย หรือไม่ก็เอากลับไปสิ่งที่นายทำกับทุกคน แล้วนายจะต้องเสียใจที่เกิดมา ฉันจะดูดเลือดนายทุกวัน แค่พอให้นายรอดชีวิต!” ควินน์ตะโกนด้วยความโกรธ
“นั่นไม่ใช่วิธีขอความช่วยเหลือจากใครเลยนะ หลังจากคำขู่แบบนั้น ทำไมฉันถึงจะต้องช่วยพวกนายด้วย?” แมนทิสกล่าว “นายควรจะคุกเข่าลง อ้อนวอนให้ฉันกำจัดสิ่งที่กำลังส่งผลกระทบต่อร่างกายของพวกเขา
“ให้ฉันถามคำถามหนึ่งหน่อย พวกเขาอาเจียนเป็นเลือดมานานแค่ไหนแล้ว?”
ตอนนี้ชัดเจนแล้วว่าแมนทิสอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้
“ฉันเห็นจากสีหน้าของนายว่ามันเริ่มขึ้นแล้ว ฉันแน่ใจว่าอย่างน้อยไอ้ปีกนกนั่นก็น่าจะอ้วกไปสองสามครั้งแล้วใช่ไหม? ฉันตั้งใจเร่งกระบวนการกับคนนั้นเป็นพิเศษเลย”
‘ถ้าฉันจำไม่ผิด เขาค่อนข้างแข็งแกร่งเลยนะ นายเห็นไหม คำถามที่นายควรจะถามตัวเอง ควินน์ คือนายควรจะอยู่ที่นี่จริงๆ หรือนายควรจะอยู่บนเรือ สำหรับคนที่ติดพิษของฉัน มักจะเริ่มคลุ้มคลั่งในช่วงท้ายๆ’
กลับมาที่เรือของแฟคชั่นต้องสาป ภายในห้องพยาบาล เมแกนได้ไปดูเดนนิส ซึ่งยังคงหลับสนิท เธอชอบให้เขาเป็นแบบนี้ อย่างน้อยก็ตอนที่เขาไม่ตื่นขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด
คนอื่นๆ กำลังได้รับการตรวจจากพยาบาลในห้องส่วนตัว เหลือเพียงแค่สองคน เธอมองดวงตาที่เหนื่อยล้าของเขา และเอื้อมมือไปปัดผมสีทองของเขา ขณะที่มือของเธอสัมผัสผิวของเขา ดวงตาของเขาก็เบิกก