ฉันมา แต่ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะจบลงในไม่ช้า”
กลับมาที่ที่แมนทิสอยู่ ตอนนี้มูเนะไม่ได้รั้งเดนนิสไว้อีกต่อไป เขาก็สามารถเคลื่อนไหวได้ เขาจับขาของแมนทิสแล้วดึงลงมา ทำให้เขาล้มลงไปที่พื้น
“นายไม่รู้หรอกว่าฉันรอทำแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว” เดนนิสพูด พลางง้างหมัด
“แย่หน่อยนะที่นายจะทำไม่ได้” แมนทิสพูด พลางยิ้มกลับ “เราขอยอมแพ้การต่อสู้!” เขาตะโกน
“อะไรนะ? ไม่!” เดนนิสพูด พลางดึงคอเสื้อของเขา
“ปล่อยเขาลง การแข่งขันจบแล้ว” เฮเลนสั่ง
“เธอพูดถูก ถ้าพวกนายปฏิเสธ เราจะต้องเข้ามาแทรกแซง” เฮคเตอร์กล่าว
อย่างไม่เต็มใจ เดนนิสก็โยนแมนทิสกลับลงไปที่พื้น แล้วเดินไปหาคนอื่นๆ มันหลีกเลี่ยงไม่ได้ การต่อสู้พลิกผัน และพวกเขากำลังจะแพ้ ในที่สุด
เฮเลน สมาชิกฝ่ายปรสิต และคนอื่นๆ เห็นสิ่งนี้ ดังนั้นไม่มีใครตำหนิแมนทิสที่ยอมแพ้การแข่งขัน อย่างน้อยเขาก็ปกป้องคนของเขาด้วยวิธีนั้น
หมอถูกนำตัวออกมาและเริ่มทำงานรักษาอาการบาดเจ็บของผู้เข้าร่วม เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น ทั้งสองกลุ่มก็มาพบกันตรงกลาง และคราวนี้ ควินน์ในฐานะผู้นำฝ่ายก็ออกมาด้วย
“โอ้ นายก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ?” เฮคเตอร์กล่าว
“ยินดีที่ได้พบอีกครั้ง” ควินน์ตอบ
“ไม่เป็นไร” แมนทิสขัดจังหวะ “เขาคือผู้นำฝ่ายต้องสาป”
เฮเลนมองควินน์ พลางสงสัยว่าจะคิดอย่างไรกับเขา ตอนนี้เขาไม่ได้ปล่อยออร่าใดๆ ออกมา อย่างน้อยก็ไม่ใช่ออร่าของนักสู้ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่น่ากลัวคือ เขาไม่ได้ปล่
