ว์อสูรมาทางเรา!” ฮานะบ่น
“ไม่ต้องห่วง” เนทตอบ พลางลูบหัว ตอนนี้เขาได้มองฮานะอีกครั้ง แม้ว่าเธอจะบ่นมาก แต่เธอก็ดูน่ารักเล็กน้อย “สัตว์อสูรที่แข็งแกร่งไม่รวมกลุ่มกันเป็นฝูงใหญ่”
‘โกหกอีกแล้ว’ ฮานะคิด พวกเขาเอาแต่พูดถึงสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิตลอดเวลา จนเธอเริ่มเบื่อกับเกมเล็กๆ น้อยๆ ของพวกเขา
กลุ่มได้เข้าไปลึกในพื้นที่ทราย ซึ่งทางซ้ายและขวาของพวกเขา สามารถมองเห็นภูเขาทรายลูกใหญ่ได้
“ที่นี่เป็นที่ที่เหมาะที่สุดสำหรับเราที่จะถูกโจมตี” วีวิลพูด มันเป็นเวลาสักพักแล้วที่พวกเขาไม่เห็นสัตว์อสูรเลย และเขาก็เริ่มรู้สึกกังวลเล็กน้อย
ในขณะนั้น จากเนินทรายลูกใหญ่ลูกหนึ่ง พวกเขาสามารถเห็นมันเริ่มเคลื่อนไหว ค่อยๆ จากทราย รูปร่างขนาดใหญ่เริ่มโผล่ออกมาจากเนิน และทรายก็เริ่มพังทลายและร่วงหล่น ในไม่ช้า พวกเขาก็เห็นว่าพวกเขากำลังจ้องมองไปที่สัตว์อสูรยักษ์ตัวหนึ่ง
มันใหญ่เท่าอาคารสามชั้น ดูเหมือนจะไม่มีส่วนล่างของร่างกาย และมีส่วนบนของมนุษย์ขนาดใหญ่ ผิวของมันมีสีคล้ายกับทราย และมีกรงเล็บขนาดใหญ่งอกออกมาจากมือของมัน ในหลายส่วนของร่างกาย มีกระดูกสีขาวขนาดใหญ่ยื่นออกมา คอของมันยาวเหมือนหนอน และที่ปลายสุด มีปากรูปไข่ขนาดใหญ่หนึ่งปาก
[สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิ – ผู้ปกครองทราย]
เพียงแค่ขนาดที่ใหญ่โตของมัน กลุ่มปรสิตก็หวาดกลัว ด้วยมือขนาดใหญ่ที่ยกขึ้น มันตบเข้าใส่พวกเขา โดยมีเป้าหมายที่จะกวาดล้างทั้งกลุ่ม
“กัมปา
