ต่ได้ยังไง?’
“คุณเห็นไหม ปัจจัยหลักอย่างหนึ่งของเกมนี้คือรูปแบบและความเร็วของการโจมตีเป็นแบบสุ่ม หมายความว่าแต่ละครั้งชิ้นส่วนจะเคลื่อนไหวแตกต่างกันไป แต่ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นเฉพาะตอนที่เราเริ่มเล่นเกมเท่านั้น การเคลื่อนไหวของวีวิลมันเหมือนหุ่นยนต์เกินไป เหตุผลก็คือ เขารู้ว่าการโจมตีจะมาจากไหนแล้ว ราวกับว่ามันถูกกำหนดไว้ล่วงหน้า คุณคงเล่นเลเวลนี้มาเป็นพันครั้งแล้ว โดยไม่พลาดแม้แต่ครั้งเดียว ทำให้มันสมบูรณ์แบบ”
วีวิลกระสับกระส่าย ควินน์เดาถูกเผง แต่พวกเขาคิดว่าจะไม่มีใครรู้ เมื่อดูใครบางคนเล่นในเลเวลสูงๆ เครื่องจะเคลื่อนไหวเร็วเกินไป พวกเขาคิดว่าเป็นไปไม่ได้ที่ใครจะจำได้ว่าส่วนไหนเคลื่อนไหวเมื่อไหร่และอย่างไร
นอกจากนี้ หลังจากที่ใครบางคนบาดเจ็บและแพ้เกม พวกเขาก็จะไม่กลับมาเล่นอีก ยกเว้นเดนนิส
‘เขาเห็นทั้งหมดนั้นได้อย่างไร? เขาดูเครื่องเล่นเลเวลเจ็ดแค่สองครั้งเอง เขาเห็นการเคลื่อนไหวทั้งหมดจริงๆ เหรอ?’ วีวิลคิด นี่เป็นสิ่งที่เขาใช้เวลาหลายเดือนในการฝึกฝนอย่างหนัก เขาถึงกับลดความเร็วของเครื่องลง และจดบันทึกการโจมตีแต่ละครั้ง จดจำมัน เร่งความเร็วจนกลับสู่ความเร็วเดิมเพื่อทำสิ่งที่เหมือนกับที่ควินน์ทำได้
“เป็นทฤษฎีที่ยอดเยี่ยม” แมนทิสกล่าว “แต่มันก็เป็นแค่ทฤษฎี ดูเหมือนว่าคุณกำลังกุเรื่องขึ้นมาทั้งหมด ไม่มีทางพิสูจน์ได้”
“ป้องกันด้วยแขนซ้าย จากนั้นขาขวา อีกครั้งด้วยเข่า ลงด้วยเท้า จากนั
