“มีเหตุผลเฉพาะเจาะจงไหมที่ทำให้บลัดแฟรี่ถูกจัดเป็นสายพันธุ์ย่อยที่ต้องถูกฆ่าทันทีที่พบ?” ควินน์ถาม หวังว่าแคซจะคิดว่าเขาแค่สงสัยจริงๆ ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็เป็นแค่มนุษย์ที่กลายเป็นแวมไพร์ซึ่งไม่รู้อะไรเลย “หรือว่าเป็นเหมือนพวกเวนดิโก้ที่ควบคุมไม่ได้?”
แคซมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง เธอพยายามทำท่าไม่สนใจขณะที่พิงกำแพงแล้วทรุดตัวลง ตาข้างหนึ่งเปิดขึ้นและเธอมองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะหลับตาลงอีกครั้งและตอบราวกับว่าเธอไม่สนใจ
“ไม่ พวกเขาไม่เหมือนพวกเวนดิโก้ พวกเขามีสติสัมปชัญญะเหมือนแวมไพร์ และเท่าที่ฉันรู้ พวกเขาก็แข็งแกร่งพอๆ กัน สภาให้ความสำคัญกับมาตรการป้องกัน ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเคยได้รับบาดเจ็บมาบ้างในอดีต ดังนั้นจึงมีกฎที่เข้มงวดบางอย่างที่ถูกเพิ่มเข้ามา”
“มันง่ายมาก ถ้าพวกเขาคิดว่าอะไรบางอย่างสามารถนำมาใช้ต่อต้านพวกเขาได้ พวกเขาก็จะกำจัดมันทิ้ง บลัดแฟรี่ที่พวกเขามองเห็นมีข้อเสียมากกว่าข้อดี ทำไมพวกนายถึงได้พูดถึงบลัดแฟรี่ขึ้นมาล่ะ?” แคซถาม
“โอ้ ไม่มีอะไรหรอก เฟ็กซ์แค่พูดถึงข่าวลือบางอย่างที่เขาเคยได้ยินตอนที่อยู่ในปราสาทของตัวเอง” ควินน์ตอบกลับ และถอยหลังออกไปแล้ว
หลังจากออกมา ควินน์ไม่รู้จะรู้สึกอย่างไร เขาไม่รู้ว่าจะดีใจดีไหมที่เขามีบางอย่างพิเศษที่พวกแวมไพร์ไม่ชอบ หรือจะรู้สึกว่านี่เป็นอีกเรื่องที่เขาต้องซ่อน
ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขาคิดว่าทำไมเรื่องต่างๆ ถึงไม่เคยง่ายสำหรับเขาเลย อ
