โลแกนยังคงนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยความงุนงงอยู่พักหนึ่ง เขาไม่ได้พูดอะไรเลยหลังจากที่แพมเปิดเผยว่าพวกเขาไม่ใช่คนที่เก็บงำข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับเบลดเอาไว้
“ดูจากความเงียบของคุณแล้ว คุณเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใครเป็นคนทำเรื่องนี้” แพมตอบหลังจากถอนหายใจ “ฉันหวังว่าคุณจะมีไอเดียอะไรบ้าง เพราะดูเหมือนคุณจะมั่นใจ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่”
ความจริงคือ โลแกนไม่รู้เรื่องเบลดมากพอที่จะมีรายชื่อผู้ต้องสงสัย สำหรับเขาแล้ว มันไม่สมเหตุสมผลเลยว่าทำไมใครถึงอยากทำเรื่องแบบนี้ตั้งแต่แรก
“ไม่ใช่ว่าผมไม่มีไอเดียว่าใคร แต่เป็นเรื่องของทำไมมากกว่า” โลแกนกล่าว พยายามรวบรวมสติและทำให้ดูเหมือนว่าเขายังมีไพ่ในมือ ตอนนี้เขารู้สึกเหมือนกำลังเล่นหมากรุกโดยมีมีดจ่อคออยู่
เขากลัวว่าวินาทีที่เขาหมดประโยชน์ มันจะทำให้เบลดมีเหตุผลที่จะกำจัดเขา
“ภัยคุกคามจากบิ๊กโฟร์ พวกเขาไม่เคยเปิดเผยข้อมูลให้ใครรู้ นั่นเป็นเพราะเบลดด้วยหรือเปล่า?” โลแกนถาม
“ไม่ค่ะ อย่างที่ฉันบอกไปก่อนหน้านี้ เบลดไม่ได้บังคับเรื่องพวกนี้เลย สิ่งเดียวที่ฮิลสตันสนใจคือการที่พวกเขาทำตามสัญญา” เธอพึมพำคำสุดท้ายกับตัวเอง คิดว่าโลแกนคงไม่เข้าใจสิ่งที่เธอกำลังพูดถึง
“สิ่งเดียวที่ฉันเดาได้คือเรื่องนั้นก็ถูกทำโดยบุคคลลึกลับคนนี้เช่นกัน ครั้งหนึ่งฉันเคยได้ยินคนใกล้ชิดกับผู้นำบิ๊กโฟร์คนหนึ่งพูดจาเหลวไหลเกี่ยวกับเบลด ดูเหมือนเขาจะทำเพื่อสร้างความนิยม แต่ทันทีที่ข่
