เขา เขาหลีกเลี่ยงมันได้และจบการต่อสู้โดยไม่บาดเจ็บ แต่เขาตัดสินใจรับการโจมตีและจบการเคลื่อนไหวของตัวเองให้เร็วยิ่งขึ้น
เขาถูกกรีดเข้าที่หน้าอก และเสียเลือดจำนวนมาก
การโจมตีด้วยแฮมเมอร์อีกครั้งพุ่งเข้าใส่หน้าอกของมัน เขาเห็นจากหน้าจอสถานะว่าสัตว์อสูรอยู่ในสภาพที่อ่อนแอมาก แต่ด้วยความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้น มือของเขาสามารถทะลุผ่านร่างของสัตว์อสูรไปได้ และเขาก็จัดการโจมตีสุดท้าย ถือคริสตัลไว้ในมือ
เมื่อคริสตัลถูกนำออกจากร่างของมัน ก็ไม่มีแหล่งพลังงานสำหรับสัตว์อสูรอีกต่อไป มันไม่ใช่หัวใจของสัตว์อสูร แต่เมื่อบาดเจ็บถึงขนาดนี้ คริสตัลคือสิ่งเดียวที่เหลืออยู่ซึ่งทำให้มันมีชีวิตอยู่ได้
บลัดแบงค์เริ่มทำงาน และบาดแผลบนร่างกายของเขาก็กำลังฟื้นฟู
หลังจากนี้ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็ทำให้ดันแคนและควินน์ยืนเผชิญหน้ากันบนสะพาน
‘ฉันต้องหนี ถ้าเขาสามารถฆ่าสัตว์อสูรได้อย่างง่ายดายขนาดนั้น ฉันก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา’ ดันแคนคิด และเขาก็รีบลุกขึ้นและเริ่มใช้ลมขับเคลื่อนร่างกายไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
อย่างไรก็ตาม เงาสีม่วงดำแปลกๆ ก็เริ่มผุดขึ้นตรงหน้าเขา และแขนก็เริ่มยื่นออกมาหาเขา
“นี่มันอะไรกัน?” ทันทีที่เขาพยายามหลีกเลี่ยงและล้มลงไปบนพื้นอีกครั้ง
[ชาโดว์วอยด์ (Shadow Void)]
“ฉันจะไม่ยอมให้นายหนีไป ฉันต้องช่วยเพื่อนของฉัน และถ้าคนอื่นรู้ว่านายเห็นพวกเรา นั่นจะทำให้ฉันลำบากมาก” ควินน์กล่าว
ดันแคนปล่อยลมฟันอ
