บอร์เดนและควินน์กำลังเดินผ่านป่ามุ่งหน้าไปยังตีนภูเขาไฟ แต่คราวนี้พวกเขาต้องระมัดระวังมากกว่าเดิม ในไม่ช้าพวกเขาจะต้องต่อสู้กับสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่อยากเสียพลังงานไปกับการต่อสู้กับสัตว์อสูรระดับราชาที่ขวางทาง
พวกเขาตกลงกันว่าควินน์จะลองเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิเพียงลำพัง เพื่อเป็นการพัฒนาตัวเองและดูว่าทักษะของเขาอยู่ในระดับใด บอร์เดนจะคอยสังเกตการณ์และเข้าช่วยเหลือหากมีปัญหา แต่สัตว์อสูรตัวนี้เป็นตัวที่แม้แต่บอร์เดนเองก็ยังไม่แน่ใจว่าจะเอาชนะได้
ควินน์ค่อนข้างมั่นใจ แต่เขาคงโกหกถ้าบอกว่าไม่รู้สึกประหม่าเลย เขาเคยเอาชนะสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิได้มาก่อน แต่ครั้งนั้นได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมทีมที่ช่วยเบี่ยงเบนความสนใจของสัตว์อสูร
ควินน์เองก็อยากเอาชนะสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิด้วยตัวเอง มันเป็นวิธีที่ดีในการประเมินความแข็งแกร่งของเขา และถ้าเขาสามารถเอาชนะสัตว์อสูรที่บอร์เดนเอาชนะไม่ได้ ก็ไม่จำเป็นที่ทั้งสองคนจะต้องต่อสู้กันอีก และพวกเขาก็สามารถไปช่วยวอร์เดนด้วยกันได้
“ไม่ต้องห่วง เราไม่ต้องเดินช้าแบบนี้อีกนานหรอก” บอร์เดนกล่าว “ไม่รู้ทำไม ยิ่งเราเข้าใกล้แท็บเล็ตขนาดใหญ่นั่น สัตว์อสูรก็ยิ่งน้อยลง ครั้งหนึ่งพลังแปลงร่างของฉันใกล้หมด ฉันก็หนีมาที่บริเวณนี้ พอฉันเดินผ่านพื้นโคลนมาถึงพื้นแข็ง สัตว์อสูรก็หยุดกะทันหัน ราวกับว่ามันไม่สามารถผ่านจุดหนึ่งไปได้
