บบนี้ต่างหาก”
เธอเดินเข้าไปหาโลแกน และเริ่มรักษาเขาอีกครั้ง เธอทำแบบนี้ให้เขามาสองสามครั้งแล้ว ความคิดแรกเริ่มของโลแกนที่มีต่อวิคกี้แตกต่างจากสิ่งที่เขาคิดตอนนี้โดยสิ้นเชิง
ตอนแรกเขารู้สึกว่าเธอเป็นแค่คนที่ชอบการต่อสู้และอยากใช้เขาเป็นตุ๊กตาผ้า แต่จากทั้งหมดนี้ เขาได้รับอะไรมากมายและในเวลาอันสั้น
“เราสู้กันอีกได้ไหมครับ?” โลแกนถาม
“แล้วฉันก็นึกว่านายบอกว่านายไม่ใช่นักสู้ซะอีก?” เธอตอบกลับ “เราควรพักผ่อนก่อนนะ ถ้าฉันผลักดันนายจนถึงขีดสุดถึงขั้นที่นายต้องใช้อาวุธวิญญาณ มันอาจจะไม่ดีที่จะผลักดันนายต่อไปอีก บางทีร่างกายทั้งร่างของนายอาจจะหยุดทำงาน และนายก็จะหยุดเคลื่อนไหวไปตลอดกาล”
“แบบนั้นก็เกิดขึ้นได้เหรอครับ?” โลแกนตอบ สำหรับเขา สิ่งที่เธอกำลังพูดและสิ่งที่เขากำลังเรียนรู้คือโลกใหม่ที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นดูเหมือนจะไม่สมเหตุสมผลในแง่ของการทำงาน และเขาไม่สามารถเข้าใจมันได้
“เราสู้กันอีกได้พรุ่งนี้ ฉันค่อนข้างอิจฉานายนะ นายควรจะหวงแหนอาวุธวิญญาณของนาย นั่นคือหลักฐานว่านายไม่ใช่เบลดเหมือนพวกเรา พวกเราไม่มีอาวุธวิญญาณ บางทีมันอาจจะเกี่ยวข้องกับความสามารถของเราหรืออย่างอื่น แต่ไม่มีใครในตระกูลของเราเคยได้รับมันมาก่อนเลย”
มันเป็นสิ่งที่น่าสังเกต และตอนนี้โลแกนก็สงสัยว่าพวกเขาสามารถคัดลอกอาวุธวิญญาณได้ด้วยหรือไม่ แต่มันดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้สำหรับเขา แม้จะไม่มีอาวุธวิญญา
