่ามันเป็นสิ่งที่เขาอยากจะมาด้วย ใช่ไหม?”
อย่างไม่เต็มใจนัก ทั้งสองคนก็คิดว่ามันสมเหตุสมผล
“ก็ได้” บลิปพูดขณะเดินออกไป แต่สังเกตเห็นว่าเดนนิสยังคงอยู่ข้างหลัง
“เดนนิส นายมาไหม?” บลิปถาม
“นายไปก่อนเลย ผมแค่อยากคุยกับลินดาเรื่องบางอย่าง”
“โอ้ งั้นผมก็ตั้งตารอที่จะได้เป็นลุงเร็วๆ นี้เลย!” เขาตะโกนขณะวิ่งหนีไป ก่อนที่พี่สาวจะหาอะไรมาหยิบและตีเขาได้
หลังจากสบถด่าพี่ชายสารพัด เมื่อเธอกลับมามองเดนนิส เธอก็สังเกตเห็นว่าหน้าเขาแดง
“นายโอเคไหม ไม่ได้ป่วยหรืออะไรนะ?” ลินดาถาม
“เปล่า แค่…ลืมมันเถอะ” เดนนิสพูด “ผมแค่อยากจะบอกว่าไม่ว่าพี่จะซ่อนอะไรจากน้องชาย ถ้าพี่บอกเขาไม่ได้และต้องการใครสักคนที่จะคุยด้วย พี่ก็มาคุยกับผมได้เสมอ”
ลินดามองไปรอบๆ ห้องก่อนจะพูดอะไร และตอนนั้นเองที่เธอเห็นคาซกับพอลกำลังคุยกันอยู่
เธอดูเหมือนจะชอบสอดส่องไปทั่วเสมอ
เป็นไปไม่ได้ที่จะพูดอะไรตอนที่เธออยู่แถวนี้ และลินดารู้ว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นอันตรายแค่ไหน
อันตรายถึงขนาดที่เธอเกือบตายเพราะมัน
“ฉันสบายดี จัดการเองได้” ลินดาพูดพลางเดินออกไป และต้องการหนีไปให้ห่างจากที่คาซอยู่ ก่อนที่เธอจะทำอะไรบางอย่าง
“ผมพูดอะไรผิดไปเหรอ” เดนนิสพูดพลางมองไปที่พอล
ในที่สุดปีเตอร์ก็กลับมาที่ศูนย์บัญชาการ ที่ซึ่งควินน์กำลังจ้องมองออกไปในอวกาศอย่างว่างเปล่า ไม่ได้ทำอะไรเลย
เขาเป็นแบบนั้นมาพักหนึ่งแล้ว
นอกเหนือจากกิจวัตรประจำวันเพื่อช่วยในการควบ
