่างการให้คำปรึกษา เขารู้สึกวอกแวกเพราะจริงๆ แล้วเขาไม่ได้ฟังพวกเขา เนื่องจากความคิดเต็มไปหมดในหัว ในตอนท้ายของการให้คำปรึกษาทุกครั้ง เขาต้องถามคำถามชุดหนึ่งกับนักเรียน และพวกเขาจะกรอกลงในแท็บเล็ต
รายงานจะถูกส่งกลับไป และขึ้นอยู่กับพวกเขาว่าจะทำอย่างไรกับมัน งานนี้เกี่ยวข้องมากกว่าตอนที่เขายังเด็กมาก และเขารู้สึกว่าเหตุผลคือซิล
หลังจากจัดการกับนักเรียนคนนี้แล้ว ก็มีอีกคนหนึ่งในตอนท้ายของวัน ดีลเข้ามาในห้อง และเขาก็เข้ามาด้วยรอยยิ้มที่กว้างกว่าที่เคย
“วอร์เดน!” เหมือนที่ซิลมีความสุขที่ได้เจอเคเซอร์ ตอนนี้ดีลก็มีความสุขที่ได้เจอวอร์เดนเช่นกัน แต่วอร์เดนไม่ใช่คนที่เขาอยากเจอ วอร์เดนสลับกับซิลอย่างรวดเร็ว เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาในการให้คำปรึกษาทุกครั้ง ซิลเป็นคนดูแลเขา
ทุกวัน เขาจะแสดงบทใหม่ของซูเปอร์ฮีโร่ที่ช่วยพวกเขา และดีลก็จะตื่นเต้นที่จะได้ฟัง ตั้งใจฟังทุกคำ วอร์เดนยังคงประทับใจที่ซิลจำหนังสือเหล่านั้นได้ดีโดยไม่มีข้อมูลอ้างอิง เขาจินตนาการไม่ออกว่าเขาและเคเซอร์ต้องอ่านมันด้วยกันกี่ครั้ง
การแสดงบทในสัปดาห์นี้สั้นกว่าปกติเล็กน้อย ดังนั้นพวกเขามีเวลาพูดคุยกันบ้าง
“วอร์เดน ตอนที่ผมโตขึ้นและออกไปจากที่นี่ ผมก็อยากเป็นซูเปอร์ฮีโร่เหมือนกัน!” ดีลพูด “บางทีผมอาจจะพาเด็กๆ ที่นี่ออกไปทั้งหมด แล้วเราก็ออกไปสำรวจข้างนอก เวลาที่เราช่วยคน พวกเขาจะให้รางวัลเราด้วยขนมและแฮมเบอร์เกอร์ทั้งหมดในโลก”
