รณ์มากขึ้นเรื่อยๆ
ราเทนพยายามใช้กำลังทั้งหมด แต่ในที่สุดมันก็แข็งตัว ผูกมัดมือและขาของเขาไว้ ไม่มีส่วนใดของร่างกายที่เขาสามารถขยับได้ นอกจากศีรษะ
“ทำไม ทำไมนายถึงเป็นไอ้ขยะตัวเล็กๆ! ไอ้ขี้แย ไอ้คนทรยศ ไอ้สวะ ไอ้ตัวเล็ก!” ราเทนยังคงตะโกนด่าทอสุดเสียง ยังคงไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาก็หยุด เขาเห็นซิลเดินเข้ามาหาเขาและยังคงมีรอยยิ้มบนใบหน้า
“ผมหวังว่านายจะคิดคำด่าใหม่ๆ ให้ผมได้เรื่อยๆ นะ ราเทน” ซิลพูด “ผมจะทำให้มันจบเร็วๆ”
คมลมพุ่งเข้าใส่ศีรษะของเขา มันถูกตัดอย่างสะอาดและคมมาก จนศีรษะของราเทนยังคงอยู่บนร่าง แม้ว่าจะถูกตัดตรงๆ ก็ตาม มันไม่ล้มลง
“ฉันจะฆ่ามันสิบครั้ง ไม่สิ ร้อยครั้งเลย!” ราเทนตะโกนสาปแช่ง
“อะไรวะ นาย นายก็มานรกด้วยเหรอ?”
“ไม่เชิงนะ ให้ฉันลองอธิบายสิ่งที่ฉันคิดว่าเกิดขึ้น”
เหตุการณ์จบลงแล้ว และอาจารย์ที่มองไม่เห็นเกือบตลอดเวลาก็ปรากฏตัวขึ้นทันที วอร์เดนและราเทนเมื่อเห็นเช่นนี้ ก็รู้แล้วว่าแผนของพวกเขาไม่มีทางสำเร็จ มีคนมากมายจับตาดูพวกเขาอยู่ มันไม่มีทางเป็นไปได้เลย เว้นแต่ทั้งหมดจะตัดสินใจต่อต้านอาจารย์
ซิลไม่สนใจการตายของคนอื่นๆ และทุกสิ่งรอบตัว เขามุ่งความสนใจไปที่สิ่งเดียวเท่านั้น เขาต้องการพาเพื่อนๆ และเคเซอร์กลับมา ในที่สุดเขาก็ทำสิ่งที่อาจเป็นไปไม่ได้สำหรับเขาสำเร็จ หากเขาไม่มีความมุ่งมั่นที่จะทำทุกอย่างให้ลุล่วง
“ยินดีด้วย ซิล ผมไม่เคยสงสัยเลยว่านายจะชนะไม่ได้