้?” เมื่อวอร์เดนหันศีรษะ เขาก็เห็นว่าเป็นราเทน แต่คราวนี้เขาเต็มไปด้วยเลือด และไม่ใช่เลือดของเขาเอง
‘ชีวิตของฉันจะจบลงแบบนี้หรือนี่?’ วอร์เดนคิด
คุกเข่าอยู่บนพื้น วอร์เดนยอมรับชะตากรรมของเขา
“ราเทน ฉันไม่แข็งแกร่งเท่ากับนายหรือซิล ฉันรู้ว่าฉันจะต้องตายในเหตุการณ์นี้อยู่แล้ว แต่ได้โปรด ฉันแค่ไม่อยากถูกฆ่าโดยคนที่ฉันถือว่าเป็นเพื่อน”
เสียงฝีเท้ายังคงดำเนินต่อไป และตอนนี้สิ่งที่วอร์เดนทำได้คือหลับตา เมื่อเสียงฝีเท้าหยุดลง เขารู้สึกถึงมือที่วางลงบนศีรษะของเขา และเซลล์ MC ของความสามารถก็ส่งผ่านเข้ามาในตัวเขา
“มาเถอะ ไปหาเจ้าเด็กขี้แยคนนั้น แล้วหนีไปจากที่นี่กันเถอะ” ราเทนพูด