้กระทั่งตอนนี้ ยาเม็ดก็ยังคงออกฤทธิ์อยู่ ซึ่งหมายความว่ามันถาวร
ในที่สุด หลังจากเดินมานาน เขาก็เห็นยอดของลานกว้างที่เขาจะไปถึง ก้าวสุดท้ายถูกเหยียบลงไป และสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของสายลม
“ให้ตายสิ!” วอร์เดนตะโกนพลางยกมือทั้งสองข้างขึ้นปิดศีรษะ
ในขณะนั้น การเตะก็พุ่งเข้าใส่แขนท่อนล่างของเขาอย่างแรง และเขาก็เริ่มเสียการทรงตัว ถ้าเขาล้มตอนนี้ มันคงเป็นการล้มที่แย่มาก แต่เขากังวลมากกว่าเรื่องความเจ็บปวดจากการต้องเดินขึ้นบันไดทั้งหมดนั้นอีกครั้ง
อย่างไรก็ตาม ร่างกายของเขายังคงยืนหยัดได้ และเขาก็ปัดขาออกไปแล้วกลิ้งลงไปบนพื้น อย่างปลอดภัยบนลานกว้าง
“โอ้ เมื่อก่อนนายล้มตลอดเลยนี่นา” เสียงผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้น
เงยหน้าขึ้นจากพื้น เขาก็เห็นหญิงสาวผมบลอนด์ยาวคนหนึ่ง
“วิคกี้ เราต้องทำแบบนี้ด้วยเหรอ?” วอร์เดนถาม
เธอวิ่งออกไปแล้วกวาดขาไปด้านหลัง เตรียมเตะเข้าที่ท้องของเขา ด้วยสัญชาตญาณ เขาอยากจะยกขาขึ้นและขดตัวเป็นลูกบอล แต่เขาก็หยุดตัวเองไว้ได้ในวินาทีสุดท้าย ที่ติดอยู่ข้างขาของเขาคืออุปกรณ์กล่องเครื่องมือเล็กๆ และข้างในนั้นตอนนี้คือบอร์เดน
เมื่อการเตะเข้าเป้า ร่างกายของเขาก็ไถลไปบนพื้น และเขาก็ไอออกมาเป็นเลือด
“ให้ฉันจัดการยัยนี่เอง!” ราเทนพูด
เป็นครั้งแรกที่วอร์เดนยินดีที่จะสลับร่าง ลุกขึ้นจากพื้น วิคกี้ก็เข้ามาประชิดตัวเขาทันที เตะรัวๆ โดยไม่วางเท้าลง แต่ราเทนก็สามารถบล็อกได้ทุกครั้ง
การเต
