เคยกว่าก็ปรากฏขึ้น
“ควินน์ ฉันสบายดี ฉันได้รับข้อความของนายแล้ว โชคไม่ดีที่ฉันคิดว่าฉันคงไปไม่ได้”
“ห๊ะ วอร์เดน นายอยู่ที่ไหน เราจะไปหานาย ไม่เป็นไรนะ” ควินน์ตอบ
“ไม่ ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง ฉันสบายดี”
แล้วเสียงแผ่วเบาก็กลับมาอีกครั้งอย่างกะทันหัน
“ควินน์ ได้โปรด…ช่วยพวกเราด้วย ฉันอยากเจอนายอีกครั้ง” และก่อนที่เขาจะรู้ตัว สายก็ตัดไปตรงนั้น ไม่เห็นอะไรบนหน้าจอเลยนอกจากสีดำ และฟังดูเหมือนพวกเขากำลังสื่อสารกับคนสามคน
“นั่นมันเรื่องอะไรกัน?” ปีเตอร์ถาม
แม้ว่ามันจะฟังดูเหมือนเสียงสามเสียงที่แตกต่างกัน แต่หูของควินน์ก็จับได้ ทั้งหมดมาจากคนคนเดียวกัน เสียงเหมือนกัน เพียงแต่มีโทนเสียงที่แตกต่างกันเล็กน้อยในแต่ละเสียง หนึ่งในนั้นเขาเคยเจอมาก่อน มันเป็นอีกบุคลิกหนึ่งที่วอร์เดนเก็บไว้ในตัวเขา ส่วนคนที่สาม เขาไม่รู้เลย
‘วอร์เดนซ่อนอะไรจากฉันอีกที่ฉันไม่รู้หรือเปล่า?’
แต่นั่นไม่ใช่ความคิดที่ติดอยู่ในหัวของควินน์ มันคือประโยคสุดท้าย ถ้าวอร์เดนกำลังมีปัญหา มีปัญหาจริงๆ ตามบุคลิกของเขา เขาจะไม่มีวันขอความช่วยเหลือจากควินน์ เขาคงไม่อยากให้เขาหรือคนอื่นๆ ได้รับบาดเจ็บ แต่บุคลิกอื่นกำลังบอกอย่างชัดเจนว่าพวกเขากำลังมีปัญหา พวกเขาต้องการความช่วยเหลือ
“บ้าเอ๊ย!” ควินน์ตะโกน “ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตระกูลเบลดอยู่ที่ไหน หรืออยู่ภายใต้ตระกูลไหน”
แม้ไม่มีข้อมูลพื้นฐานนี้ ควินน์ก็ทำอะไรไม่ได้ เขาคิดหนักว่าจะทำอย่า
