กต่างกันก็มีวิธีการสอนที่แตกต่างกัน ตระกูลแวมไพร์ก็เช่นกัน
แต่สำหรับควินน์ เขาไม่มีเวลามาหาเหตุผลว่าทำไมเธอถึงทำตัวแบบนั้น ในความคิดของเขา มันไม่คุ้มค่าที่จะพยายามเป็นเพื่อนกับคนที่สามารถและเคยพยายามฆ่าเพื่อนของเขา
“นายพูดได้ดี พอล ฉันไม่ได้ไม่เห็นด้วยกับนายทั้งหมด” ควินน์กล่าว “ถ้านายอยาก นายก็ตามเธอไปได้ บางทีนายอาจจะได้เรียนรู้อะไรบางอย่าง แค่ถ้านายกลับมาตาย ก็อย่าโทษฉันแล้วกัน”
กลับมาที่ตระกูลอีกา คาซไม่รู้ว่าทำไม แต่เธอรู้สึกแปลกๆ เล็กน้อยเป็นครั้งแรกที่ได้คุยกับไบรซ์ เธอรู้ว่าการทิ้งเครื่องเทเลพอร์ตไว้หมายถึงสิ่งเดียวเท่านั้น
นั่นคือเขาวางแผนที่จะส่งคนมาที่นี่อีก การได้ยินเรื่องนี้ทำให้เธอเจ็บปวดในใจ
‘ฉันยังดีไม่พอเหรอ?’ เธอคิด
เธอคิดว่าเธอทำได้ดี รายงานทุกอย่างที่ควินน์ทำ ทำให้แน่ใจว่าไม่มีใครรู้เรื่องพลังแวมไพร์ แม้แต่ราชาเองก็บอกว่าเธอทำได้ดีและช่วยเหลือได้ แต่ไบรซ์ไม่เคยชมเชยงานของเธอเหมือนที่เคยทำในอดีต แต่เป็นครั้งแรกที่เขาส่งคนมาช่วยทำงานของเธอให้เสร็จ
“ไม่!” เธอตะโกน “ฉันไม่ต้องการแบบนั้น ทำไมพ่อถึงไม่มองฉันบ้าง!” เธอตะโกนและขว้างเก้าอี้ในห้องอย่างแรงจนมันกระแทกกับผนังแตกกระจาย
นี่คือความจริงของเรื่องนี้ คาซคือลูกสาวของไบรซ์ ตลอดชีวิตของเธอ สิ่งเดียวที่เธอต้องการคือการได้รับคำชมจากพ่อของเธอที่ทำได้ดี เธอยังจำคำพูดของเขาได้
เขาขอให้เธอกลายเป็นแวมไพร์ที่ดีที่สุดเท่าที่จ
