กำลังจะถูกวางลงบนทุกคน
“พวกเขาทำได้แล้ว พวกเขาทำได้แล้ว!” ชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาทางประตูมิติ และคนคนนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากแซมเอง บนยานอวกาศ เขาตรงไปยังศูนย์กลางหลักที่ทุกคนรวมตัวกัน ตะโกนข่าวไปตามทางเดิน
คนอื่นๆ ที่เขาเดินผ่านอยากจะหยุดเขาเพื่อถามว่าเขากำลังพูดถึงอะไร แต่แซมก็ยังคงวิ่งต่อไปด้วยรอยยิ้มกว้าง ตะโกนซ้ำแล้วซ้ำเล่า “พวกเขาทำได้จริงๆ พวกเขาทำได้จริงๆ!” แซมตะโกน
ในที่สุดเขาก็มาถึงห้อง และทุกคนก็ได้ยินคำพูดของเขา
“พวกเขาทำอะไรได้?” มีคนถาม
น้ำตาเริ่มเอ่อล้นดวงตาของแซมทั้งสองข้าง เมื่ออารมณ์เริ่มท่วมท้นเขา เขาพยายามอย่างเต็มที่ที่จะรักษาท่าทีที่เข้มแข็งตลอดเวลาเพื่อทุกคน ความจริงคือ เขากลัว กลัวว่าแผนของเขาจะไม่สำเร็จ กลัวว่าพวกเขาจะตายทั้งหมด แล้วจะเกิดอะไรขึ้น? แต่ตอนนี้เขาไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นแล้ว
“พวกเขาเอาชนะกลุ่มซันชิลด์ได้” ลินดาพูดต่อประโยคให้เขา
นี่คือส่วนที่ยาก ส่วนที่โหดร้ายของสงครามทุกครั้ง
ดวงตาของควินน์เริ่มกะพริบเปิดออก และเขาก็เห็นเพดานสีขาวอยู่ข้างบน เขายังคงงัวเงียเล็กน้อย และใช้เวลาสักพักกว่าจะรู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน ตอนนี้เขาอยู่ในห้องว่างๆ ของตัวเองบนยาน เขาไม่มีอะไรมากนักตั้งแต่แรก และห้องต่างๆ ก็เกือบจะเหมือนกันหมด
แต่เขารู้ว่าเป็นห้องของเขา เพราะเสื้อผ้าที่ถูกโยนทิ้งไว้บนพื้น มันเป็นสิ่งที่เขาจะทำทุกครั้งที่เปลี่ยนเสื้อผ้า ตอนแรกเขาสงสัยว่าทุกสิ่งที่
