ากความเจ็บปวด แขนของเขาก็หล่นลงมาจากใบหน้า เขาไม่มีเวลาที่จะโจมตีกลับ เพราะควินน์กำลังปล่อยหมัดอีกครั้งอย่างรวดเร็ว อีกครั้งที่เขาเห็นหมัดพุ่งเข้าใส่ท้อง เขาจึงรีบยกแขนขึ้นป้องกันอย่างรวดเร็ว
อย่างไรก็ตาม อีกครั้งที่เขารู้สึกถึงหมัดหนักๆ ที่บริเวณใบหน้า เป็นหมัดฮุกเข้าที่ขมับด้านข้าง
“แกกำลังทำอะไรอยู่ เลมอน!” หัวหน้ากลุ่มตะโกน
ควินน์ยิ้มขณะที่เขายังคงโจมตีต่อไป เขาดึงพลังกลับ ไม่ให้เกิดความสงสัย และถ้าเขาชนะด้วยวิธีนี้ได้ ทำไมไม่ทำให้ตระกูลเกรย์แลชทั้งหมดดูเหมือนคนโง่ล่ะ?
ตอนนี้ควินน์กำลังใช้หมัดมายาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ค่าเสน่ห์ของเขาตอนนี้ถึงห้าสิบแต้มแล้ว เขามั่นใจว่าแค่นี้ก็เพียงพอที่จะหลอกคนอย่างพวกเขาได้ มันสมบูรณ์แบบ ยิ่งพวกเขามีทักษะมากเท่าไหร่ พวกเขาก็จะยิ่งตอบสนองเร็วขึ้นเท่านั้น
แต่สำหรับหมัดมายา มันยิ่งดีขึ้นไปอีก และมันทำให้ควินน์สามารถโจมตีได้อย่างแม่นยำทุกครั้ง หลังจากปล่อยหมัดไปสองสามครั้ง ควินน์ก็ตัดสินใจจบการต่อสู้ด้วยการเตะที่เร็วและแรงมาก แม้ว่าคู่ต่อสู้จะป้องกันได้สำเร็จ แต่เขาก็ถูกเตะจนสลบไป
[ได้รับค่าประสบการณ์ 500]
ค่าประสบการณ์ที่ได้รับก็เป็นโบนัสที่ดีเช่นกัน
“เกิดอะไรขึ้น มันเป็นแค่เรื่องบังเอิญเหรอ?” ชายชราที่อยู่ข้างเดนนิสพูด
สำหรับทุกคนที่กำลังดูอยู่ มันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ ไม่มีการแสดงพลังที่ฉูดฉาด ไม่มีการเคลื่อนไหวที่เร็วเกินกว่าที่พวกเขาจะมองเห็น สิ่งเดียว
