ามทรงจำของเขา ควินน์ยื่นมือออกไปและใช้อุปกรณ์เงาติดตั้งถุงมือทั้งสองข้างอย่างรวดเร็ว ดวงตาของอเล็กซ์เบิกกว้างเมื่อเห็นมัน
แน่นอนว่าเขาไม่มีทางลืมการทำงานกับสิ่งเหล่านี้ได้เลย มันเป็นผลงานที่ดีที่สุดที่เขาเคยทำมา เขาเงยหน้ามองคนที่อยู่ตรงหน้าแล้วก็ตระหนักได้ว่า เขาดูคล้ายกับคนนั้นจริงๆ แต่ในขณะเดียวกันก็แตกต่างออกไป
“อ่า เป็นนายจริงๆ ด้วย!” เขาพูดพร้อมรอยยิ้ม
ทั้งสองคนเดินไปด้านหลังแผงขายของ ขณะที่ลินดายืนอยู่ด้านหน้าแกล้งทำเป็นลูกค้า เธอสนใจและแอบฟังสิ่งที่พวกเขากำลังคุยกัน เธอสงสัยว่าทำไมคนๆ นี้ถึงสำคัญมากจนควินน์ต้องมาหาเขา
“ผมว่าจะมาขอส่วนแบ่งกำไร” ควินน์พูด “แต่ดูเหมือนธุรกิจจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่”
“ก็เพราะสงครามกลางเมืองบ้าๆ นี่แหละ” อเล็กซ์ตอบ “อุปกรณ์ที่นายให้มามันสมบูรณ์แบบมาก และฉันก็สามารถคิดค้นแบบดีๆ ได้อีกสองสามแบบ แต่มันเป็นระดับกลางทั้งหมดเลย นั่นไม่ใช่ปัญหาหรอกนะ และฉันก็เริ่มได้รับคำสั่งซื้อออนไลน์จากฐานทัพอื่นๆ บ้างแล้ว
“แต่ตอนนี้มีสงคราม ทุกคนมองหาอุปกรณ์ระดับสูงขึ้นไป ฉันสู้ไม่ได้เลย มันเป็นปัญหาเดิมๆ เพราะฉันมีประสบการณ์น้อยและเคยเป็นแค่นักเรียน ไม่มีใครให้โอกาสฉันเลย”
แต่ควินน์รู้ว่ามันเป็นเพียงเรื่องของเวลา ช่างตีเหล็กเป็นที่ต้องการอย่างมาก โดยเฉพาะช่างฝีมือระดับอเล็กซ์ อาจจะไม่ใช่ตอนนี้ แต่หลายคนจะต้องตามหาเขาแน่ๆ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ตอนนี้ควินน์ก็มีอุปกรณ์ระดั
