นกลายเป็นอะไรไปแล้ว”
“ก็ง่ายๆ” แคซตอบ “คุณก็ไม่ต้องบอก ไม่งั้นฉันจะทำแบบเดียวกับที่คุณเจอ กับน้องชายคุณ”
ควินน์หันศีรษะกลับมา คราวนี้เป็นเขาเองที่ระเบิดอารมณ์ “หุบปาก!” ควินน์ตะโกน
มันรุนแรงมากจนแคซกระโดดถอยหลังและยกมือขึ้น ในความคิดของเธอ เธอจินตนาการว่าควินน์จะโจมตี แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“ใจเย็นๆ ลินดา” ควินน์พูด ดวงตาของเขายังคงเรืองแสงสีแดง และความรู้สึกแปลกๆ ก็เกิดขึ้นในร่างกายของเธอ เธอรู้สึกถูกบังคับให้ต้องฟังและทำตาม “ดีมาก เชื่อฉันเถอะ ลินดา ฉันไม่ต้องการให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก และฉันเข้าใจความรู้สึกของคุณจริงๆ เรามาค่อยๆ จัดการไปทีละขั้นเถอะ”
ปกติแล้วลินดาจะคิดไตร่ตรองก่อนที่จะทำอะไรหุนหันพลันแล่นอย่างที่เธอทำไป แต่มีความโกรธแปลกๆ อยู่ในตัวเธอทุกครั้งที่เธอมองไปที่แคซ
“ควินน์ ฉันจะเก็บความลับของคุณไว้ ไม่ใช่แค่เพื่อปกป้องคุณ แต่เพื่อปกป้องคนที่ฉันห่วงใยด้วย แต่ยัยนั่นควรระวังตัวไว้ให้ดี” ลินดาพูดเสียงดังชัดเจนเพื่อให้แคซได้ยิน
เมื่อมองไปที่แซมและสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น ควินน์เองก็เริ่มคิดทบทวนเกี่ยวกับการเปลี่ยนเขา แต่เขาก็ไม่มีทางเลือก
“แคซ เราจะจัดการอีกคนตอนกลับไปที่ฐาน” ควินน์ไม่ได้ถาม แต่คราวนี้เขากำลังบอกเธอ “ลินดาเป็นกรณีฉุกเฉิน ส่วนแซมรอได้”
“แล้วถ้าเขาบอกใครเรื่องนี้ คุณจะทำยังไง?” แคซถาม
“งั้นคุณก็แค่ต้องพยายามฆ่าผมที่เปิดเผยความลับสินะ”
เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เธอ
