การล่าสัตว์อสูรขั้นสูงของเรา’
“ตอนนี้เจ้าเห็นแล้วแซม!” ก้องตะโกน “ตอนนี้เจ้าเห็นแล้วว่าทำไมข้าถึงคิดว่าเป็นความคิดที่ไม่ดี ที่จะปล่อยให้พวกมือสมัครเล่นพวกนี้จัดการกับอุปกรณ์”
กลุ่มยังไม่ได้เคลื่อนที่ไปไกลจากจุดที่พวกเขาเข้ามา และสัตว์อสูรก็นอนหลับอยู่ห่างออกไปประมาณสี่สิบเมตร แม้ว่าเครื่องติดตามจะพุ่งออกมาจากปืนอย่างรวดเร็ว แต่ก็อยู่ในระยะที่ไกลมากจนไม่มีทางยิงโดน
หญิงสาวเริ่มร้องไห้ด้วยความกดดันและความกลัว และลินดาก็เข้าไปปลอบเธอ
เมื่อเห็นเช่นนี้ ยิ่งทำให้ก้องโกรธมากขึ้น นี่คือการล่าสัตว์อสูร ผู้คนจำเป็นต้องมีจิตใจที่แข็งแกร่ง ไม่อย่างนั้นจะสมัครเข้าร่วมการล่าตั้งแต่แรกทำไม
ก้องเดินเข้าไปจับข้อมือเธอ ลากเธอแล้วโยนเธอไปที่กลางถ้ำ
“ท่านกำลังทำอะไร!” ลินดาตะโกน
“หุบปาก เธอต้องเรียนรู้” ก้องตอบ “ไปเอาเครื่องติดตามกลับมา เราจะมาเสียอุปกรณ์ไม่ได้ จากนั้นเราจะกลับไปที่พื้นที่สามแล้วอ้อมไปที่พื้นที่ห้า ไม่มีประโยชน์ที่เราจะเสียพลังงานไปอีกด้านหนึ่ง”
ก้องไม่ต้องการผ่านไปยังพื้นที่ห้าโดยตรงจากพื้นที่สี่ เนื่องจากอุโมงค์ที่พวกเขาจะต้องผ่าน มีข้อเสียสำหรับพื้นที่สี่แม้ว่ามันจะเชื่อมต่อกับพื้นที่อื่นๆ ทั้งหมดด้วยอุโมงค์ ถ้าพวกเขาเจอสัตว์อสูรระหว่างทาง จะไม่มีที่ว่างให้เคลื่อนไหว และคนอื่นๆ ก็รู้เรื่องนี้ นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาไม่ตั้งคำถาม
หญิงสาวก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวก่อนจะหยุดนิ่งและหันกลับ
