เฟ็กซ์กำลังยุ่งอยู่กับการดูแลพอลและแคซ เช่นเคย เหมือนครั้งที่แล้ว ไม่มีใครคุยกันเลย แคซดูดีและเป็นมิตร แต่เฟ็กซ์รู้สึกเหมือนเขาไม่เคยอ่านใจเธอออกเลย
มันทำให้เขากลัวด้วยว่าถ้าแคซเกิดมีเรื่องขึ้นมาจริงๆ เขาและพอลคงไม่พอที่จะช่วยเธอได้ ส่วนพอล เขาก็เป็นแค่ชายแก่ขี้หงุดหงิดนับตั้งแต่เขาถูกเปลี่ยนเป็นแวมไพร์
‘เราแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ การกลายเป็นแวมไพร์ทำลายชีวิตเขาเลยเหรอ?’ เฟ็กซ์คิด ‘อืม บางทีคุณก็ไม่ควรไปบุกรุกที่ของคนอื่นตั้งแต่แรก ถ้าแวมไพร์จู่ๆ ก็ไปโลกและบางคนของเราตาย เราก็คงไม่ได้มานั่งซึมเศร้าแบบนี้หรอก’
“มีอะไรเหรอ?” พอลถามเมื่อเห็นว่าเฟ็กซ์หยุดและมองมาที่เขา
“โอ้ ไม่มีอะไรครับ” เฟ็กซ์ตอบ “ผมแค่มองดูราคาของทุกอย่างในตลาดนี้ มันปกติเหรอที่ราคาเป็นแบบนี้? เราไม่ค่อยใช้เครดิตในที่ของแวมไพร์ แต่เราก็มีนะ”
แวมไพร์มีวิธีหาเครดิตของตัวเอง อาจจะทำการค้าบนโลกที่เฟ็กซ์ไม่ค่อยรู้เรื่อง เขาเคยมีบัตรที่พ่อจัดหาให้ การใช้งานหลักคือการซื้อของออนไลน์ในตลาด
วันนี้ เฟ็กซ์หวังว่าจะทำการแลกเปลี่ยนเล็กน้อย หลังจากเห็นชุดเกราะที่ถูกใช้และเห็นว่ามันช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของมนุษย์ได้มากแค่ไหน เขาก็หวังว่าเขาอาจจะเจออะไรบางอย่างสำหรับตัวเอง
ยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด เขากำลังมองหาชุดเกราะ เนื่องจากอาวุธของเขาใช้งานได้ดีที่สุดกับมือเปล่าเท่านั้น อย่างอื่นจะทำให้เขาลำบากในการควบคุมเส้นด้าย
แคซดูเหมือนจะไม่สนใจอาวุธแล
