อกจากยาน!” เสียงตะโกนจากข้างนอก
ไม่กี่นาทีต่อมา ก็ได้ยินเสียงโลหะกระทบพื้นอย่างหนัก พวกเขานำหุ่นยนต์รบมาสองสามตัว และผู้คนจากยานลำอื่นก็ออกมาเช่นกัน
“คุณออกไปได้แล้ว!” ชายคนนั้นตะโกนอีกครั้ง
ทุกอย่างดูเข้มงวดมาก แต่ก็เข้าใจได้ พวกเขาอาจเป็นกลุ่มอื่นที่เข้ามาโจมตีได้ง่ายๆ เมื่อประตูเปิดออก พวกเขาเห็นสิ่งที่ดูเหมือนเด็กหนุ่มและชายชราผมเผ้ารุงรังออกจากยาน เมื่อเห็นเช่นนี้ การ์ดของพวกเขาก็ลดลงเล็กน้อย
ทั้งสี่คนถูกบอกให้รอ ในขณะที่คนอื่นๆ เข้าไปค้นยานเพื่อดูว่ามีอะไรผิดปกติหรือไม่ นอกจากผลึกสีน้ำเงินแล้ว ก็ไม่มีอะไรอื่น ดังนั้นพวกเขาจึงเลือกที่จะปล่อยไว้และกลับออกมา
“เรียบร้อยครับหัวหน้า” ผู้หญิงคนหนึ่งพูด และกลุ่มก็กลับไปหาหัวหน้า พวกเขาทั้งหมดสวมอุปกรณ์สัตว์อสูร ซึ่งดูเหมือนจะอยู่ระหว่างระดับกลางและระดับสูง ชายที่เป็นหัวหน้าดูเหมือนจะมีอุปกรณ์ระดับราชาอยู่สองสามชิ้นด้วย ผมของเขาสีดำและตั้งขึ้นเหมือนแปรง ทำให้เขาสูงขึ้นอย่างน้อยสี่นิ้ว
“ขอโทษด้วยครับ ไม่ใช่ทุกวันที่จะมีคนเดินทางมาที่ดาวเคราะห์นี้ด้วยยาน ผมชื่อบลิป” ชายคนนั้นพูดขณะเดินเข้ามาทักทาย
ควินน์ก้าวไปข้างหน้าเพื่อจับมือชายคนนั้น แต่แล้วก็สังเกตเห็นว่าชายคนนั้นไม่ได้เดินมาหาเขา แต่เดินไปหาพอลแทน
มันค่อนข้างน่าอายที่ควินน์ยื่นมือออกไปพักหนึ่งก่อนจะเก็บกลับ “ว้าว” เฟ็กซ์พูด “นายทำแบบนั้นจริงๆ เหรอ… ฉันคงอายตายเลย”
หน้าของควินน์แดง
