้องก็ยังคงหนักอึ้ง
‘ผมควรจะสุ่มเลือกสักอันดีไหม? เราเปลี่ยนใจทีหลังก็ได้หลังจากรู้ข้อมูลแล้ว แต่ถ้าฝ่ายนั้นอ่อนแอลงล่ะ? ถ้าผมเลือกผิดล่ะ?’ ความกดดันถาโถมเข้าใส่บ่าของเขา เขาไม่คิดว่าจะต้องกลับมาเจอเรื่องทั้งหมดนี้เร็วขนาดนี้
“ควินน์ บางทีเราควรจะแยกกันไปทำเรื่องของตัวเองนะ” วอร์เดนพูด
ควินน์เงยหน้าขึ้น เขาไม่เข้าใจว่าวอร์เดนกำลังเสนออะไร
ควินน์อยากจะพูดอะไรบางอย่าง ตลอดเวลาที่ผ่านมา วอร์เดนอยู่เคียงข้างเขาเสมอไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แม้ตอนที่พวกเขาไปโลกแวมไพร์ และควินน์ไม่อยากพาเขาไปด้วย เขาก็ยังยืนกรานที่จะไปให้ได้ แต่ตอนนี้เป็นครั้งแรกที่เขากำลังบอกว่าอยากจะไป
“เราไปกับนายได้นะ!” ควินน์พูด
“ไม่ ควินน์ นายไปไม่ได้” วอร์เดนตอบ “ไม่ใช่ครั้งนี้ ยังมีคนอื่นๆ ที่นายต้องคิดถึงด้วยเหมือนกัน”
ในช่วงเวลาที่เป็นแวมไพร์ ควินน์ได้เรียนรู้วิธีฟังเสียงหัวใจได้ค่อนข้างดี ในแง่หนึ่ง เขาสามารถบอกได้ว่าใครรู้สึกอย่างไรจากสิ่งนี้ ตอนนี้ เขารู้ว่าวอร์เดนจะไม่เปลี่ยนใจ
หลังจากได้ยินแบบนั้น เขาไม่สามารถขอให้โลแกนอยู่ต่อได้ มันคงจะเป็นการเห็นแก่ตัวของเขาเอง ศีรษะของเขาหันไปทางพวกผู้หญิงโดยธรรมชาติ เพราะดูเหมือนพวกเธอก็อยากจะพูดอะไรบางอย่างเช่นกัน
“เราอยากเข้าร่วมกับฝ่ายเพียว” เลย์ลาพูด คิดว่านี่เป็นเวลาที่เหมาะสมที่สุดที่จะบอกเขา “หลังจากได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูด ฉันกับเซียได้คุยกันแล้ว มันจะปลอดภัยสำหรับพวกเ
