ทหารส่วนใหญ่ตัดสินใจกลับไปยังฐานชั่วคราวที่ตั้งอยู่นอกพื้นที่ ในขณะที่ทหารสามนาย รวมถึงร้อยโทบูเกน ตัดสินใจขึ้นมาบนยาน เมื่อเข้ามา แม้พวกเขาจะพยายามรักษาท่าที แต่ก็เป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขาเช่นกัน
สายตาของพวกเขายังคงกวาดมองไปรอบๆ ห้องอย่างตื่นตาตื่นใจกับความอลังการของยาน พวกเขารู้ว่ายานระดับนี้คงมีอยู่ไม่มากนัก ส่วนใหญ่กองทัพน่าจะมีเพียงไม่กี่ลำ นี่คือเหตุผลว่าทำไมเมื่อพวกเขาเห็นยานครั้งแรก พวกเขาถึงเชื่อว่ามันมาจากกองบัญชาการใหญ่ จึงเป็นเรื่องน่าประหลาดใจมากเมื่อพวกเขาเห็นพลเอกพอลอยู่บนยาน
ห้องหนึ่งบนยานเป็นห้องประชุม ซึ่งสร้างขึ้นสำหรับสถานการณ์เช่นนี้โดยเฉพาะ และพวกเขากำลังมุ่งหน้าไปที่นั่น เพื่อไม่ให้ดูน่าสงสัย คนอื่นๆ รวมถึงควินน์จึงทำเหมือนว่าพอลเป็นผู้นำของพวกเขา
พวกเขาเดินตามหลังเขาเป็นกลุ่ม ในขณะที่พอลคุยกับร้อยโท พวกเขาอยู่ห่างออกไปพอสมควร จนร้อยโทคิดว่าเขาจะพูดได้อย่างอิสระโดยที่คนอื่นไม่ได้ยิน แต่เขาไม่รู้ว่าเด็กส่วนใหญ่มีความสามารถในการได้ยินที่ยอดเยี่ยม และสามารถได้ยินทุกคำที่พูด
“ให้พวกเขาเข้ามาในการประชุมนี้ด้วยได้หรือครับ?” บูเกนถาม
มีบางอย่างที่บูเกนรู้สึกแปลกเมื่อเข้ามาในยาน อย่างแรกคือความว่างเปล่าของมัน เมื่อเห็นขนาดของยาน พวกเขาคิดว่าจะมีกองเรือทั้งหมดอยู่บนนั้น เขาไม่เคยคาดคิดว่าจะมีคนน้อยขนาดนี้ ปัญหาที่สองคือคนเหล่านั้น
พวกเขาเป็นแค่กลุ่มเด็กๆ ถ้าจะพูดให้สุ
