สึกถึงความรู้สึกแปลกๆ เช่นนี้ แม้จะมีแหวนอยู่ก็ตาม
“จำไว้ว่าแหวนที่พวกนายมีให้พวกนายอยู่กลางแดดได้แค่ช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น” ควินน์พูดเตือน ปรากฏว่าแหวนที่ควินน์ให้ลีโอไปนั้นค่อนข้างหายาก และก่อนที่เขาจะจากไป ลีโอได้คืนมันให้ควินน์แล้ว
หลังจากรู้ว่ามันมีค่ามากขนาดนั้น ไม่มีทางที่เขาจะให้มันกับคนอื่น และจะเก็บไว้ใช้เอง
“ไปทางนี้กันเถอะ” แคซพูดพลางชี้ไปที่ทางเดินที่เธอมองเห็นอยู่ไกลๆ เธอเริ่มเดินทันที แต่แล้วก็สังเกตว่าไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าของคนอื่น
เมื่อเธอหันกลับมา เธอก็เห็นว่าพวกเขาทั้งหมดกำลังจ้องมองมาที่ควินน์ คาดหวังให้เขาทำอะไรบางอย่าง
“ควินน์ นายต้องแสดงให้เห็นว่านายเป็นผู้นำนะ” เฟ็กซ์กระซิบ “ถ้านายปล่อยให้เธอเดินนำและเริ่มตัดสินใจเรื่องต่างๆ เธอก็จะคิดว่าเธอเป็นคนคุม”
“อ้อ จริงด้วยเหรอ?” ควินน์พูด
เขาคิดว่าเมื่อเขากลับไปโรงเรียน เขาจะเป็นนักเรียนอีกครั้ง ทำตามคำสั่งของอาจารย์และฟังสิ่งที่พวกเขาพูด แต่สถานการณ์ของเขาเปลี่ยนไปอย่างมากจากเมื่อก่อน เขาไม่ใช่แค่นักเรียน ตอนนี้เขายังมีหัวหน้าฐานทัพทั้งหมดอยู่ภายใต้การดูแลของเขาด้วย
“ไปทางนี้กันเถอะ” ควินน์พูดพลางชี้ไปในทิศทางเดียวกับแคซ “ไปดูกันว่าเราจะเห็นไหมว่าเราอยู่ที่ไหน”
คนอื่นๆ ก็เริ่มทำตามที่ควินน์สั่งและเริ่มเดินออกจากป่า แคซไม่ได้โง่ เธอรู้ว่าคนอื่นๆ กำลังทำอะไร
ในฐานะกลุ่ม พวกเขาทั้งหมดเดินออกจากป่าทีละคน และในที่สุด พวกเ
