งคนที่พวกเขาจะคิดถึง
เอ็ดเวิร์ดและควินน์กำลังหารือบางอย่างอยู่ภายในห้องบัลลังก์ เนื่องจากควินน์ได้เสนอและเขียนรายการให้เขา รายการนั้นประกอบด้วยผลึกสัตว์อสูรหลายชนิด ตั้งแต่ระดับพื้นฐานไปจนถึงระดับสูง แต่ไม่มีอะไรที่สูงกว่านั้น
“มันคือรายการผลึกที่ผมอยากให้คุณรวบรวมถ้าทำได้ ผมคิดมาตลอดว่าจะช่วยคนพวกนี้ได้อย่างไร จะทำให้ตระกูลที่สิบกลับมาเป็นเหมือนอดีตได้อย่างไร ผมไม่เหมือนวินเซนต์ ผมไม่มีความสามารถของเขา ดังนั้นผมจึงไม่สามารถสร้างอาวุธได้เหมือนที่เขาทำ” ควินน์อธิบาย
“แต่มีอาวุธมากมายที่เขาทิ้งไว้” ควินน์เปิดหน้าจอระบบร้านค้าขึ้นมา เขากำลังดูอาวุธและชุดเกราะหลายร้อยชิ้น ส่วนใหญ่เขาไม่ต้องการหรือไม่เคยใช้เลย
มันทำให้เขาคิดว่า พวกมันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเขาตั้งแต่แรกจริงๆ หรือเปล่า?
ตามที่วินเซนต์บอก มันเชื่อมโยงกับห้องเก็บของในปราสาทแห่งนี้ที่ถูกล็อกอยู่หลังกำแพง ตราบใดที่ควินน์ได้รับผลึกที่จำเป็นสำหรับไอเทมนั้น อาวุธก็จะถูกส่งมาจากห้องเก็บของ
“ถ้าผมได้ผลึกพวกนี้ ผมก็จะได้อาวุธที่วินเซนต์ทิ้งไว้ ผมคิดว่าเราจะใช้พวกมันสำหรับตระกูล คนที่ทำได้ดีและแสดงความสามารถในการทำงานหนัก เราก็จะมอบไอเทมให้พวกเขา
“เราไม่มีความสามารถที่จะจูงใจพวกเขา ดังนั้นผมคิดว่านี่จะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด”
“นั่นเป็นความคิดที่ดีมาก!” เอ็ดเวิร์ดกล่าว พลางกระโดดออกจากที่นั่ง มันรู้สึกเหมือนว่าพวกเขากำลังจะกลับไปสู่ยุคทองขอ