ควินน์อยากจะระบายทุกอย่างออกมา และในที่สุดเขาก็มีโอกาสทำเช่นนั้นโดยไม่มีผลกระทบใดๆ มายับยั้งเขาอยากจะคุยกับคนระดับสูงมาตลอด และถามว่าพวกเขากำลังคิดอะไรอยู่ ทำไมพวกเขาถึงไม่พยายามช่วยเหลือคนอย่างเขาและตอนนี้เขาก็ทำได้แล้ว
“ไม่ ผมไม่ได้เป็นแวมไพร์มาตลอด เพื่อตอบคำถามของคุณ” ควินน์ตอบด้วยกำปั้นที่กำแน่น
“ควินน์ ใจเย็นๆ” ลีโอพูดเมื่อเห็นดังนั้น “ผมรู้ว่าคุณมีเรื่องมากมายที่อยากจะพูดงั้นก็บอกเขาไปเลย ระบายมันออกมา”
ควินน์สูดหายใจลึกๆ สงบลงเล็กน้อย และเริ่มพูดอีกครั้ง
“พ่อแม่ของผมเสียชีวิตในสงครามกับพวกดัลกิ” ควินน์กล่าว “ผมถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวโดยไม่มีเงินผมไม่มีแม้แต่เงินซื้อหนังสือความสามารถ ซึ่งจัดให้ผมเป็นระดับหนึ่งคุณรู้ไหมว่าชีวิตของคนระดับต่ำเป็นอย่างไร? เราถูกปฏิบัติเหมือนขยะทุกวัน ถูกรังแกและถูกซ้อม”
“แม้แต่คนที่อยู่เหนือเราเพียงเล็กน้อย พวกเขาก็ยังระบายความโกรธและความคับข้องใจใส่คนที่อยู่ต่ำกว่า”
“เรารู้ว่าเกิดอะไรขึ้น” พอลตอบ “นั่นคือเหตุผลที่เราเสนอความสามารถธาตุดินให้กับคนที่ต้องการนั่นคือเหตุผลที่เรารับพวกเขาเข้ามาและปกป้องพวกเขา”
